Niektórym ludziom, których spotkałam na mojej drodze życia wydaje się, że życie, to róg obfitości, z którego należy czerpać "pełnymi garściami", bez względu na to, w jaki sposób i czyim kosztem. Ale... po latach uprawiania takiego sprytnego procederu, nadal wydają się być niezadowoleni, nieustatysfakcjonowani.
Dlaczego?

Z mojej perspektywy w życiu nie liczy się cel, ale droga podążania, sposób, w jaki uzyskujesz to, na czym Ci zależy. To właśnie on decyduje o odczuciach towarzyszących Twojej podróży, a nie chwila, w której dostaniesz to, o co Ci chodziło.

Dlaczego cel wydaje się być nieistotny? Byłeś, jesteś i będziesz Boską Energią. Bez względu na to, co osiągniesz dla świata zmysłów i czy osiągniesz. Sposób podążania natomiast świadczy o poziomie integracji z Twoją wewnętrzną Istotą. Im więcej w nim empatii, ciepła i serdeczności w relacji z samym sobą i innymi, tym bliżej jesteś Prawdy o sobie.

Prawda w wyobrażeniu różni się od Prawdy Twojego doświadczenia. Dlaczego?

Czym jest to, co wyrażasz w relacjach?

Świat zmysłów, to możliwość doświadczenia siebie, doświadczenia swej duchowej natury. Sposób, w jaki doświadczamy jest zdeterminowany przez nasze wybory. Te z kolei są uwarunkowane cechami, które odkryliśmy, bądź ukształtowaliśmy w toku ewolucji. Jedyną Energią , która łączy wszystkie poziomy i wymiary jest Miłość. Im więcej jej w Twoim życiu, w Twoich relacjach, tym bliżej Twej Prawdziwej Istoty jesteś.

Miłość stworzyła ten świat, a więc tylko Miłość może pokonać ciemność, która jest również jej tworem...

Dlaczego Miłość stworzyła swoje przeciwieństwo?

Życie w przejawionej formie toczy się pomiędzy Światłem i ciemnością, bielą i czernią, yin i yang.

Ciemność tworzy ramy dla Światłości, podobnie jak to czyni czarny flamaster, kreśląc formy na białym arkuszu papieru. Wewnątrz czarnego konturu jest biel.

Powrót do Światłości, do świata Jedności - Bieli, można porównać do wycierania ram, zarysu formy.

Światło jest. Powrót formy do Światłości, to droga poznania przez wielość doświadczeń, które zacierają coraz skuteczniej kontury - twór myśli, słów i czynów.

Człowiek zawsze jest w jedności ze wszystkim, co Jest. Nie zawsze ma tego świadomość.

Rozwój przybliża nas do odkrycia wiedzy o swej prawdziwej tożsamości, a następnie do doświadczenia jej w odczuciu.

Potrzebujemy wielu narzędzi, by odkryć poprzez doświadczenie i odczuwanie swoją prawdziwą tożsamość. Jednym z nich jest medytacja.

Medytacja jest wielofunkcyjnym narzędziem. Czasami wspomaga wyciszenie chaosu, czasem wydobywa błogość, rzadziej - jedność w odczuciu.

Medytacja nie zastąpi kreacji. Kreacja bowiem jest źródłem poznania poprzez doświadczenie.

Kreacja i medytacja. Czy potrafimy zachować pomiędzy nimi balans?

Rozwój świadomości, to droga wypełniona bardzo różnorodnymi wyzwaniami. To, czego doświadczasz zależy od Twoich wyborów. Nie obwiniaj świata i innych za to, co wybrałeś. Dojrzałość oznacza przyjęcie pełnej odpowiedzialności za swoje życie.

Czujność, to wspaniały sprzymierzeniec harmonijnej kreatywności w tym, wyborów, które zaspakajają realne, a nie wyobrażone potrzeby. Realna potrzeba zawsze wiąże się z odczuciem, a nie wyobrażeniem.

Zanim w kogoś rzucisz "kamieniem", przyjrzyj się uważnie sobie, Twoim wyborom, Twojemu stosunkowi do innych.
Czy potrafisz wykrzesać z siebie w relacjach ciepło własnego serca, miłość czy współczucie?
Czy kiedykolwiek zapytałeś kogokolwiek o jego samopoczucie?
Czy interesowały Ciebie realne potrzeby Twojego przyjaciela, czy raczej skupiałeś swoją uwagę na korzyściach płynących z tej relacji dla Ciebie?
Co oferujesz innym, powróci do Ciebie.

Z racji mojego zawodu, spotykam najczęściej ludzi cierpiących. Coraz częściej padają pytania o przyczynę: Pani doktór proszę mi powiedzieć, dlaczego choruję? Prowadzę zdrowy styl życia, uprawiam sport, odżywiam się zdrowo, lubię swoją pracę, w domu też jakoś się układa... Dlaczego?

Nie istnieją proste odpowiedzi, bowiem proces chorobowy jest uwarunkowany wieloma czynnikami, nierzadko mającymi źródło w odległej przeszłości.

Myśl jest początkiem tworzenia. Źródłem - umysł.

Skoro umysł jest narzędziem tworzącym nasz świat, dlaczego jedni potrafią tworzyć zdrowe pogodne doświadczenia życiowe, inni natomiast, pomimo wszelkich starań, wielkie problemy włącznie ze zdrowotnymi?

Co decyduje o jakości naszych myśli? Jaki wpływ na jakość myśli mają emocje?

Czy mamy wpływ na świadome kształtowanie emocjonalnego poziomu naszej istoty?

Jaki wpływ mają pozytywne emocje na jakość naszych myśli?
Jaki wpływ mają pozytywne myśli na to, co odczuwamy?

Jaki rodzaj informacji o nas, niosą negatywne emocje?
Czy potrafimy za negatywnymi emocjami dostrzec nasze niezrealizowane realne potrzeby?

Jak jest różnica pomiędzy realną potrzebą, a żądzą?
Jakie konsekwencje dla naszego życia niesie realizacja potrzeby, a czym skutkuje realizacja żądzy? Czy dostrzegasz różnicę?