Religia, to próba opisania naszego wewnętrznego rozumienia siebie, świata i Stwórcy. Człowiek prawdziwie religijny, to istota, która ewoluuje, a wraz z nią jej stosunek do siebie i wszystkiego wokół.

***

Poziom ludzkiego doświadczenia zależy od poziomu wibracji człowieka, jego rozumienia siebie i rzeczywistości. To jest określone jako poziom rozwoju świadomości.

***

Postrzeganie Boga ewoluuje wraz z ewolucją świadomości, czyli stałym i konsekwentnym poszerzeniem oglądu siebie i Jedynej Rzeczywistości. Bóg Jest. Reszta, to iluzja utkana z energii myśli i doświadczeń.
Człowiek - uwarunkowana Dusza obdarowana świadomością i aspektem stwórczym oraz autonomią, to część Boskiej wibracji. Jeśli człowiek nie przerywa kontaktu z Miłością, podąża drogą coraz lepszego rozumienia siebie, swego miejsca w rozwoju i Boga.

Zalążki marzeń mają swoje źródło w karmicznej przeszłości. To, w jaki sposób skorzystamy z ich obecności warunkuje otwartość na wiedzę, środowisko życia, baza do tworzenia i ludzka życzliwość, nie wspominając o Miłości. Wiele filmików na YouTube obrazuje, co potrafi uczynić miłość do odrzuconych psów czy zwierząt dzikich, wykorzystywanych przez okrutnego i bezdusznego człowieka dla realizacji swych celów. Tam, gdzie jest Miłość, wszystko rozkwita bez względu na trudności i ciężkość doświadczenia. Tam gdzie brakuje Miłości, diamenty Boskiej wiedzy, służące rozwojowi człowieka traktowane są jak śmieci, a kochającą istotę bezceremonialnie niszczy ludzka żądza. Żądza i spryt, to dynamit, który rujnuje przyjaźń, a miłość sprowadza do roli seksu, często na żądanie. Piękno, subtelność, delikatność umiera. A marzenia... pozostają w świecie marzeń.

***

Największym problemem jest identyfikacja wyobrażenia o Miłości z odczuwaniem Miłości. Tylko kiedy kochasz, nie krzywdzisz. Umysł jest posłusznym sługą kochającego serca, albo potężnym instrumentem do niszczenia dla żądzy umysłu.

Pojęcia porażka i sukces należą do świata zmysłów. To tutaj, na tym poziomie rozwoju doświadczamy dualizmu. Kiedy jesteś zintegrowany z Duchem, dostrzegasz jedynie wielość wyborów i doświadczeń, dzięki którym Duch zdobywa wiedzę o sobie. W świecie zmysłów sposobem na zdobywanie wiedzy jest doświadczenie. Tam gdzie istnieje radość, jest smutek. Pary przeciwieństw.

***

Dualizm, służy poznaniu na poziomie postrzegania zmysłowego. Jeśli uwarunkowana Dusza wzrasta do poziomu rozwoju poprzez wiedzę intuicyjną, dostrzega po pewnym czasie, a później doświadcza, jedności wszystkich i wszystkiego. W związku ze zmianą postrzegania koncepcja modelu społecznego opartego o Zasadę Odrębności ustępuje nowemu paradygmatowi rozwoju, czyli Zasadzie Jedności. Rozwój, to proces, w którym doświadczenie siebie i poznanie warunkują wzrost świadomości.

***

Bóg podarował człowiekowi autonomię tworzenia własnego świata. Wyposażył w narzędzia i zaoferował fragment samego Siebie. Człowiek dorósł do tworzenia tego, co widać i słychać.

Oczy człowieka postrzegają poprzez filtr uwarunkowania. Filtr ów, to cechy osobowości ukształtowane w tym życiu, ale ich zalążki tkwią w karmicznych doświadczeniach.
Aby Dusza spojrzała na świat z własnej, nieuwarunkowanej perspektywy, musi wzrosnąć do poziomu wibracji, który uwolni ją od sił materialnej natury: gun dobroci, pasji i ignorancji. Całość rozwoju uwarunkowanej Duszy zmierza do uwolnienia poprzez doświadczenia, dzięki którym poszerza wiedzę i wzrasta w częstotliwość wibracji.

***

Rozwój uwarunkowanej Duszy odbywa się etapami i przebiega zgodnie z rozumieniem siebie i wszystkiego wokół. Kiedy uwarunkowana Dusza wzrośnie do odpowiedzialności za siebie, rozwój nabiera tempa, a wybory coraz częściej płyną z umysłu zintegrowanego z sercem. Po uzyskaniu odpowiednio wysokiej wibracji źródło wiedzy poszerzamy poprzez intuicję o nowe koncepcje zawarte w Powszechnym Polu Energetycznym.