Dziecko rodzi się z potencjałem, który opiekunowie i środowisko życia powinni odkrywać i wspierać w rozwoju.
Na obecnym etapie istotny jest harmonijny rozwój, co oznacza świadomość potrzeby odkrywania w ramach zabawy całej palety uczuć i wspierania tych zabaw, które w naturalny sposób poszerzają zasób uczuć wyższych.
Wszelkie problemy dziecięce, nie wspominając o cierpieniu, z jakim wiele tysięcy dzieci spotyka się w ramach własnego doświadczenia, nie miałyby miejsca.
Wewnętrzne dziecko (podświadomość) należy dzięki świadomości zintegrować z umysłem nadświadomym, z Duszą.
To wymaga wiedzy, Miłości i czasu.

Umysł osobowy, to narzędzie, które integruje osobowość z Duszą.
Osobowość, to wtórna tożsamość Duszy.
Człowiek posiadający wolną wolę tworzy osobowość świadomie lub nie, w ramach własnych wyborów i doświadczeń.
Ich źródłem może być świat postrzegania zmysłowego lub intuicja.

Miłość.
Energia, której tajemnice odkrywasz, podążając w harmonii z jej odczuwaniem.
Na każdym poziomie wibracji własnej doświadczasz nowych doznań, oglądasz nowe wzory – obrazy Miłości.
Jest jak kwiat lotosu, który w miarę Twego wzrostu rozchyla swoje płatki i ukazuje nowe oblicze piękna.
W kreacji serca uzdrawiasz siebie, co oznacza transformujesz stare wzorce tworzenia. Zaczynasz coraz bardziej doceniać szlachetne cnoty jako miernik rozwoju. Mądrość, piękno, uczciwość i lojalność, cierpliwość i upór, konsekwencję i wytrwałość, i wiele innych, które stanowią filtr dla Światła.

Jeśli robisz to, co zawsze robiłeś, będziesz miał to, co zawsze miałeś.

Sokrates

Rozwój świadomości, to proces odkrywania potencjału twórczego.
W zależności od obecnego poziomu wibracji, uzyskujemy dostęp do informacji, które umożliwiają nam dalszy wzrost i stabilizację energii na wyższym poziomie.
Czy samorealizacja na bazie informacji innej istoty może poszerzyć naszą świadomość?
Z mojej perspektywy, może jedynie inspirować do poszukiwania własnego dostępu do potencjału Ducha.