Każda istota, to samodzielny świat. Tworzy i doświadcza skutków własnej twórczości.Twórczość określa ją najdoskonalej. Uwypukla cechy, którymi dysponuje we własnej realizacji oraz przekonania stanowiące bazę dla podejmowanych decyzji.

Wielu ludzi doświadcza cierpienia bez świadomości tego, że sami je stworzyli. By przetrwać ból uruchamiają psychologiczne mechanizmy obronne takie jak zaprzeczenie, tłumienie czy projekcja. W pierwszym momencie spełniają one pozytywną funkcję, dają czas na zastanowienie się i dokonanie wyboru możliwie najkorzystniejszego. Ale niektórzy ludzie zaczynają je stosować nawykowo w rezultacie czego wycofują się z pędzącego nurtu życia.

Izolacja sprzyja rozwojowi pełnego niechęci stosunku do siebie samego i pogłębia problem. Warto wówczas zastanowić się nad poszukaniem pomocy, najlepiej u specjalisty od psychoterapii. Jeśli taki stan trwa dalej, po pewnym czasie dochodzi do rozwoju choroby. Często dotyczy ona upośledzonej sprawności układu odporności i wyraża się poprzez choroby z nim związane.Nowotwory, schorzenia autoimmunologiczne, alergie, przewlekłe stany zapalne, to najbardziej znane grupy schorzeń będących konsekwencją lekceważenia bądź nieumiejętności zaspokojenia swoich potrzeb.

Czym jest rozwój?

Niektórzy znani mi ludzie identyfikują rozwój z umiejętnością zmiany poziomu świadomości przy pomocy halucynogenów.
Zastanówmy się, czy rzeczywiście środki halucynogenne wpływają na wzrost poziomu świadomości, czy raczej wykrzywiają naturalną drogę wzrastania.

Współczesne publikacje naukowe dokumentują jednoznacznie, że każda myśl, słowo i dźwięk zmieniają konfigurację matrycy na bazie której zasadza się istnienie w materii - naszego DNA. Wniosek nasuwa się jeden; tworzymy świat w którym żyjemy jak również jesteśmy twórcami siebie samych, choćby w kategorii fizyczności - tak widzi to współczesna wiedza.

Rozwój zatem, to powolny ewolucyjny wzrost, a nie eksperymenty ze zmianą stanu świadomości przy pomocy środków halucynogennych.