Wysoko rozwinięte istoty są świadomymi twórcami wszystkiego, również swoich uczuć. Świadome tworzenie oznacza odpowiedzialność za to, co tworzysz.

Wielu poznanych przeze mnie ludzi odtwarzało jedynie chwilowe stany: zauroczenia, fascynacji, bądź niechęci, złości czy nienawiści, które pojawiały się w następstwie kontaktu zmysłów z obiektem w Polu Działania. Czy budowanie relacji na takiej kruchej bazie gwarantuje samopoznanie? Czego można oczekiwać budując dom na pustynnym piasku?

Każda istota jest świadomym lub nieświadomym twórcą siebie. Każda ponosi konsekwencje własnej twórczości. Jeśli unikasz świadomego zajmowania się jakimkolwiek obszarem własnej istoty, jakimkolwiek aspektem osobowości, czego możesz oczekiwać?

Emocjonalny poziom człowieka wymaga świadomego poznania możliwości związanych z jego obecnością. Z jednej strony emocje pozytywne, to potężna siła twórczego rozwoju, z drugiej, jeśli negatywne, narzędzie destrukcji o wielkiej mocy.

Niektóre istoty najchętniej odizolowałyby się od własnego ciała emocjonalnego. Nie posiadając umiejętności zarządzania tym poziomem swej istoty, w obliczu różnych, zwłaszcza niezbyt przyjemnych wyzwań, często wykorzystują instynktowne psychologiczne mechanizmy obronne na przykład: ucieczkę od tego, co czują, marginalizację własnych odczuć bądź racjonalizację. Niektóre istoty uciekają od siebie poprzez narzędzia wykorzystywane w rozwoju świadomości na przykład medytację bądź wpływają na świadomość poprzez substancje zmieniające wymiar zarezerwowany dla danego poziomu rozwoju ludzkiej świadomości (określony poziom wibracji) na inny, zazwyczaj niższy.

Czy warto rozwijać się, poznawać swój potencjał twórczy przez kreację na bazie Energii Miłości?
Dokąd prowadzi adepta rozwoju duchowego kreacja serca, kreacja z poziomu odczuwania Miłości?

Dlaczego warunkiem koniecznym przejścia do kolejnego wymiaru są Miłość i Prawda w realizacji ziemskiej?

Czym różni się kreacja człowieka wyrażającego Miłość z poziomu wyobrażenia od kreacji człowieka wyrażającego Miłość z poziomu odczuwania?
Czy chciałbyś być kochany z poziomu wyobrażenia, z poziomu chwiejnego umysłu?

Miłość z poziomu uczuć jest również chwiejna jak wyobrażenie (umysł). Dopiero Miłość z poziomu głębokich przekonań (transcendencji) jest stabilnym matematycznym wzorem dla ludzi na obecnym poziomie rozwoju świadomości, umożliwiającym harmonijne podążanie do kolejnego wymiaru i pozostanie w nim, w celu dalszego wzrastania.

Miłość można poznawać - rozwijać w doświadczeniu. Spójrz na swoje doświadczenia. Czy wyrażają one Twe serce? Czy właśnie tak pragniesz manifestować Energię Miłości na Ziemi?
Czy dostrzegasz możliwości poszerzenia Pola Działania w ramach kreacji serca?
Czy pojmujesz, że nie rozwiniesz swego serca, jeśli pominiesz pełne miłości działanie?
Nie dotrzesz do odczuwania Miłości Uniwersalnej przez same chęci. Potrzeba wyboru Pola Działania i urzeczywistniania Miłości zgodnie z kierunkiem, który wybrałeś: dziecko, partnerka, praca, relacje międzyludzkie, przyroda, wiedza itd.

Rozwój, to proces stawania się.
Świadomy, wymaga wiedzy, Miłości, pracy i czasu. Nieświadomy również dokonuje się dzięki doświadczeniom dnia codziennego, ale z uwagi na ukierunkowanie zainteresowania na "zewnątrz" siebie, podróż do nowego pojmowania siebie i rzeczywistości, wydłuża się.

Kim się stajesz?
Z mojej perspektywy, coraz bardziej świadomą siebie, swoich potrzeb i możliwości realizacyjnych istotą.

Wiele istot preferuje "samotne" podążanie własną ścieżką, ale czy jest możliwa naprawdę samotna samorealizacja?

Z mojego oglądu rzeczywistości wszyscy jesteśmy ze sobą połączeni bez względu na świadomość tego zjawiska. Wszyscy korzystamy z dóbr, które są spuścizną przeszłych pokoleń oraz wiedzy i mądrości współcześnie tworzących istot. Od naszego szacunku i uczciwości zależy to, w jaki sposób odnosimy się do naszego dziedzictwa i obecnych towarzyszy podróży.

Czy adepci świadomego rozwoju są podatni na presję otoczenia?
Z moich obserwacji, im wyższy poziom świadomości siebie, tym mniejsza podatność na uleganie presji manipulujących drapieżników.

Kiedy rozwijamy się autentycznie?
Wtedy, kiedy korzystając z dostępnej wiedzy, tudzież własnych inspiracji "wytapiamy z siebie złoto". Powielanie cudzych, choćby świetlanych prawd jest nonsensowną stratą cennego czasu.

Co określasz mianem rozwój człowieka?

Czy możliwy jest jakikolwiek rozwój bez nowych koncepcji, inspiracji czy wiedzy?

Czym różni się "konsumowanie życia" od realizacji rozwijającej się ludzkiej świadomości?

Dlaczego wyrażanie "cudownych mocy" jest źródłem porażki dla wielu adeptów rozwoju duchowego?

Rozwój świadomości, to proces w ramach którego wykorzystujesz wiedzę dla podnoszenia wibracji na poziomach własnej istoty, do których dociera Twoja świadomość. Nie oczekujesz na "cuda" tworzone przez innych. Sam je tworzysz na bazie podsiadanej wiedzy i poziomu rozwoju, do którego dotarłeś.
Cudem nazywam najwspanialszą realizację siebie, swego potencjału bez względu na poziom rozwoju świadomości.

Kiedy kreacja jest miernikiem Twojego rozwoju?

Jaką rolę pełni samoobserwacja w procesie rozwoju ludzkiej świadomości?

W jaki sposób korzystasz z edukacyjnej roli każdego doświadczenia?

Czy dostrzegasz w ramach realizacji siebie swój wewnętrzny potencjał czy raczej skupiasz uwagę na zewnętrznych skutkach własnego działania?
Co, z Twojej perspektywy, niesie wiedza o własnym potencjale, wiedza płynąca z doświadczenia?