Nie ma „lepszych” czy „gorszych” istot. Każda jest jedynie jedną z wielu perspektyw tego samego Ducha. Różnica dotyczy treści lekcji związanej z pobytem lub poziomu rozwoju świadomości.

Widzisz jedynie to, co pozwala Ci ujrzeć Twoje zaprogramowanie, Twój osobisty filtr postrzegania rzeczywistości. Świadomy rozwój poszerza tę perspektywę.

Sposób komunikacji warunkują cechy, które wypracowałeś ewolucyjnie.

Miłość, to Energia Stwórcza Boga – narzędzie, dzięki któremu zamanifestował swój potencjał opisany w języku geometrii Ducha.
Człowiek jako uwarunkowana Dusza ma wolną wolę, co oznacza możliwość wyboru Źródła własnego urzeczywistnienia.
Może być nim umysł osobowy lub serce, co oznacza samorealizację z poziomu wyobrażeń albo kreację z poziomu odczucia siebie, a kiedy wzrośniemy w wibrację, z odczucia Miłości bezwarunkowej.
Konsekwencje realizacji siebie są odległe zarówno wibracyjnie, jak i doświadczalnie.
Kreacja serca odkrywa szlachetne cechy i stanowi źródło piękna, harmonii i pokoju.
Kreacja z poziomu wyobrażeń bez względu na opinie i samopoczucie, rozbudowuje labirynt iluzji, co oznacza w najlepszym wypadku miłą stagnację. Najczęściej z racji narzędzia, którym posługują się istoty odcięte od odczucia Miłości, czyli manipulacji, degraduje się energetycznie, co oznacza upadek do świata siły materialnej natury określonej przez Wedy jako ignorancja. Głupota, szaleństwo i uzależnienia, to obraz samorealizacji na poziomie wibracji zarządzanym przez siłę ignorancji.