Bez względu na to, za kogo się uważasz, w jaki sposób wyrażasz swój potencjał, czego doświadczasz, uczysz się Miłości, uczysz się kochać siebie i innych. Duch, który jest istotą Twojego istnienia jest niepodzielną jednością. Droga rozwoju świata materialnego wiedzie do zamanifestowania tej jedności, czyli doświadczenia Miłości wszystkiego we wszystkim. Wszelkie inspiracje indywidualne, czy zbiorowe służą temu celowi, choć mogą różnić się treścią ze względu na poziom rozwoju poszczególnych istot. Jeśli Twoje wizje nie prowadzą w tym kierunku, jeśli nie akceptujesz lub nie odczuwasz potrzeby wyrażania, kreowania i doświadczania Miłości, spójrz ponownie na siebie i swoje wybory. Spójrz z Miłością i odszukaj miejsce w swojej Duszy, które należy uzdrowić.

Jeśli naprawdę kochasz, pragniesz pomóc. Wspierasz istotę, planetę czy galaktykę w podnoszeniu Energii Miłości, bowiem tylko ten rodzaj Energii Najwyższego Stwórcy otwiera serca na niezależne, wolne samo-wyrażenie. Często, zwłaszcza tam, gdzie istnieje duży poziom lęku, pragnąc uzdrawiać, musisz wziąć na siebie ciężar, którego nieświadome istoty wziąć nie mogą. To zazwyczaj wiąże się z doświadczaniem cierpienia na samym sobie, cierpienia, którego twórcą są inni, te istoty, którym pomagasz. Nie istnieje możliwość pomocy bez wzięcia na siebie takiego balastu. Oczywiście jest to Twój wybór, wybór podyktowany ogromną Miłością.

Możesz nie pomagać! Możesz patrzeć na ból i cierpienie! Ale przyglądaj się wówczas uważnie sobie... Gdzie jest serce takiej istoty...?... Czasami kochający Nauczyciel czeka, by jego podopieczny wytopił z siebie złoto, by wyraził swój potencjał w działaniu, ale nawet wówczas nie przygląda się z biernością i cynizmem tym, którzy potrzebują pomocy. Wsparcie płynie wieloma drogami, ale Miłość nigdy nie pozostaje obojętna.

Jak odróżnić potrzebę, której realizacja uzdrawia od żądzy, która rozrywa pole energetyczne i prowadzi do rozwoju uzależnienia od przedmiotu pożądania?

Dlaczego realizacja żądzy obniża energetyczny potencjał człowieka i udaremnia próbę integracji energii własnej z wyższymi subtelniejszymi poziomami Energii Najwyższego Stwórcy?

Serce jest źródłem Twoich potrzeb, niespokojny umysł jest źródłem Twojej żądzy.
Realizacja serca prowadzi do integracji z wyższymi poziomami energetycznymi, pozwala na harmonijne budowanie własnej mocy i wiedzie do życia bez lęku. Realizacja żądzy nigdy nie kończy się... uniemożliwia samookreślenie, a tym samym sprzyja rozpraszaniu energii na wielość, w końcu paraliżuje i wciska do świata niskiego astralu, pełnego bólu i cierpienia.

Nawyk realizacji z poziomu wyobrażenia o własnych potrzebach bez energii Miłości, prowadzi do ukształtowania wielu niepożądanych dla adepta rozwoju cech wewnętrznych, sprzyja destabilizacji emocjonalnej i rozwojowi wielu schorzeń psychosomatycznych. Niespokojny, pozbawiony kontroli umysł udaremnia koncentrację na Ciszy i oddala od Energii Absolutu.

Stałe, konsekwentne podnoszenie energii uzyskujemy na wielu drogach, ale najistotniejsze jest zrozumienie, aby jej nie rozpraszać poprzez koncentrację na iluzorycznym świecie zmysłów.
Ewolucja świadomości, to proces, w którym informacje do realizacji płyną z coraz subtelniejszych poziomów, dla których narzędziem jest zintegrowana z sercem intuicja.

Kreowanie swojego świata na bazie Miłości buduje wewnętrzną moc. Jest ona niezbędna, kiedy rozpadają się nasze iluzje dotyczące oglądu rzeczywistości.

Inspiracje do tworzenia rzeczywistości płyną z wielu źródeł. Niektóre pochodzą z wyobrażeń przyniesionych przez świat zmysłów, inne z głębi naszego wewnętrznego potencjału.

Kreacja inspiracji z własnego potencjału twórczego integruje aspekt naszej istoty, z którym identyfikujemy się najczęściej - osobowość, z bardziej subtelnymi energiami naszej wielowymiarowej istoty.

Konsekwentna praktyka zanurzania się w głąb swej wewnętrznej istoty, rozluźnia więzy z postrzeganiem rzeczywistości w kategoriach świata zmysłów.

Jednocześnie rośnie poczucie wewnętrznej integracji i siły nawet u osób z ograniczoną witalnością.

Adepci podróżowania w świecie subtelnych energii powinni równolegle kreować w gęstym świecie materialnych form życia.
Jest to konieczność dla utrzymania integracji lub oczyszczania poziomów z niskich wibracji (blokad).

Podróż do świata subtelnych energii bez uwolnienia blokad zalegających ludzkie pole energetyczne, uniemożliwia na stałe przekroczenie granic wymiaru, w którym znajduje się nasz fizyczny nośnik.

Konsekwencją braku uzdrowienia siebie jest mniej lub bardziej przyjemna stagnacja. Jakość stagnacji zależy od umiejętności i narzędzi, które mamy do dyspozycji w ramach tworzenia materialnego.