Wkroczenie na ścieżkę rozwoju świadomości znaną jako joga, warunkuje między innymi wysoka etyka moralna - zbiór zasad moralnych w których dominującą jest ahimsa, czyli niekrzywdzenie.

Zasady moralne regulujące do pewnego stopnia życie społeczne, to nie zamach na wolność jednostki, choć przez niektórych tak właśnie są pojmowane. Są raczej skutkiem wielowiekowych doświadczeń ludzi, którzy próbowali wydobyć z chaosu zespół reguł i norm ograniczających ból i cierpienie w relacjach międzyludzkich. Wkroczenie na ścieżkę rozwoju świadomości oznacza, że jednostka zaliczyła lekcje, które miały na celu ukształtowanie osobowości posiadającej odpowiednie cechy dla dalszego, bardziej świadomego rozwoju. Człowiek taki w naturalny sposób przejawia się wysoką etyką moralną, która stanowi integralną część jego istoty.

Wielu ludzi traktuje zasady moralne jako zamach na ich wolność, ale prawdą jest, że wolność bez moralności, to anarchia. Jest wyrazem braku rozwoju emocjonalnego, a nie skutkiem wysokiego poziomu rozwoju świadomości.

Ludzie o wysokim poczuciu wartości wynikającym z pozycji społecznej czy umiejętności wynikających z manipulowania zasobami ludzkimi często identyfikują zasady moralne ze społecznie sankcjonowanym zamachem na ich osobistą wolność. Nie dostrzegają oczywistej prawdy, konieczności dalszego własnego rozwoju w tym aspekcie ich istoty, a tym samym oddalają się od źródła wszystkiego, co Jest. Świadomemu rozwojowi zawsze towarzyszy wysoka etyka moralna, bowiem jest ona skutkiem procesu rozwoju człowieka podążającego do jedności.

Miłość czy manipulacja? Czy masz świadomość, co wybierasz ? Czy dostrzegasz odlegle skutki własnego wyboru?

Nauka umiejętności tworzenia harmonijnego życia, czy pogrążanie się w magicznych rytuałach niewiele wnoszących do realnego rozwoju świadomości?

Rozwój, to możliwość korzystania z nowej wiedzy w ramach codziennego doświadczenia. Tylko wówczas obserwując siebie i skutki naszej twórczości, rozwijamy mądrość.

Każda chwila jest wyzwaniem. Twój wybór określa Ciebie, Twoje preferencje, priorytety, rozwój mentalny, emocjonalny czy energetyczny. Patrz uważnie, a odkryjesz przyczynę swoich wzlotów i upadków w ramach kreatywności.

Rozwój energetyczny nie zastąpi rozwoju mentalnego, a wysoki intelekt, świadomego kształtowania osobowości w kontekście emocjonalności. Harmonijny rozwój zakłada umiejętność zintegrowanego kształcenia różnych poziomów własnej istoty.

Przedmiotowe traktowanie drugiego człowieka, to wyraz niedostatecznie ukształtowanego emocjonalnego poziomu życia szczególnie w zakresie tak zwanej wyższej uczuciowości. Jeśli jednocześnie istota taka posiada dobrze rozwinięty poziom mentalny i silną sylwetkę energetyczną, może poprzez własne wybory udaremnić sobie dalszy wzrost.

To na czym koncentrujesz uwagę wzrasta w Twoim życiu. Wybierz inaczej.

Emocje są systemem informacyjnym. Czy potrafisz je obserwować i nie identyfikować się z nimi?

Obserwując emocje uzyskujesz wiedzę o swoich pragnieniach, priorytetach, o możliwościach jakie wiążą się z umiejętnością zarządzania nimi w kontekście kreatywnych poczynań. Sztuka tworzenia spełnionego życia zakłada, że potrafisz dobrze operować tym narzędziem.

Nauka o istocie którą jesteś wiąże się z poznaniem różnych aspektów Twej złożonej istoty. Samoobserwacja, którą wykorzystujesz dla tego przedsięwzięcia, to prawdziwa kopalnia wiedzy. Im więcej o sobie wiesz, tym szybciej uwolnisz się od ograniczających przekonań, poszerzysz okno wolności w samorealizacji.

Nauka o emocjach obejmuje ich rozpoznawanie; jeśli doświadczasz ich w skali negatywnej, poszukaj niespełnionych pragnień kryjących się za ich odczuwaniem, a potem oszacuj swoje możliwości pod kątem posiadanych wewnętrznych cech, dzięki którym będziesz mógł je zaspokoić.

Każda myśl, każda emocja, każdy wybór mają wpływ na nasze DNA. Ewolucja "zapisuje" się w DNA. Świadomie tworząca istota rozumie, że poza tak zwanym "zewnętrznym światem" - rzeczywistością, tworzy samą siebie. Wybiera to, co ukształtuje jej organizm i sylwetkę energetyczną optymalnie. Mapa do tworzenia harmonijnego ukryta jest w ludzkim sercu. Otworzenie serca na Miłość, odczuwanie jej i tworzenie zgodne z odczuciami płynącymi z tego poziomu, uwalnia od niskich wibracji i jest drogą do najwyższego urzeczywistnienia dla danej formy życia.

Dlaczego kreację z poziomu wyobrażeń pomijającą, odczucie porównuje się do błądzenia w labiryncie?

Co jest realnym drogowskazem dla człowieka, który uświadomił sobie, iż wyobrażenia, rytuały, ślepe zaufanie do autorytetów, nie pomogą mu odkryciu własnej wewnętrznej Natury?

Czym jest medytacja dla człowieka odczuwającego Miłość, a czym dla istoty o zamkniętym sercu?

Dlaczego istoty, które stłumiły ból emocjonalny maja problem z integracją na wyższych, subtelniejszych poziomach własnej istoty?