Bezkresny czar szczęśliwych par...
Utopia czy możliwość...?...
A jeśli możliwość, to jakie warunki należy spełnić, by to czego pragniemy, urzeczywistniło się w naszym doświadczeniu...?...

Do mojego gabinetu lekarskiego trafiali różni pacjenci. Wielu z nich cierpiało z powodu braku ciepłych, serdecznych relacji z partnerami życiowymi, bądź ludźmi ze środowiska ich życia. Byli i tacy, którzy wciąż poszukiwali idealnych partnerek czy partnerów, obwiniając za brak harmonii i magii romantycznych uniesień, partnera.

Wśród namiętnych poszukiwawczy idealnego układu, zdarzali się ludzie korzystający z porad placówek o charakterze poradni rodzinnych, nierzadko wróżek, jasnowidzów i uzdrowicieli. Brak satysfakcjonujących ich potrzebę rezultatów, niespełnienie i ból emocjonalny, inicjowały ciąg zdarzeń, których finałem były zaburzenia psychosomatyczne, a niejednokrotnie zmiany chorobowe. Pamiętajmy, że 90% schorzeń cywilizacyjnych, to patologie psychosomatyczne. Ich źródłem jest często nieumiejętność tworzenia harmonijnych relacji międzyludzkich.

W latach 80-tych ubiegłego wieku, znakomity amerykański psycholog, Howard Gardner, przedstawił teorię inteligencji wielorakiej. Teoria ta poszerza wiedzę o naturalnych talentach, predyspozycjach i preferencjach, co umożliwia podejmowanie korzystniejszych z punktu widzenia ludzkiego doświadczenia decyzji dotyczących świadomego kształtowania osobowości zgodnie z dziedzicznym programem poprzez stworzenie adekwatnych dla tej potrzeby warunków środowiskowego wzrastania.

Pragnienie bycia kochanym, to potrzeba wielu ludzi. Wokół niej narosła spora literatura mająca na celu ułatwienie tworzenia harmonijnego, rozwijającego dla obu partnerów związku. Niewątpliwie każda obserwacja, każde doświadczenie może wzbogacić wiedzę wszystkich o tworzeniu konstruktywnego i satysfakcjonującego układu, ale realny sukces, w moim odczuciu, wiąże się w takim samym stopniu z bogactwem wewnętrznym (w tym w zakresie uczuć wyższych) człowieka, jak i przekonaniem o możliwości dalszego pogłębienia wiedzy w doświadczeniu o sobie, dzięki takiej szczególnej relacji. Pomijam tu traktowanie układu jako kontraktu pozytywnego czy negatywnego.

"Bezkresny czar szczęśliwych par" to cudowna idea. Czego potrzeba, by ją urzeczywistnić?

Rozwój, to proces w ramach którego uzyskujesz coraz obszerniejszą wiedzę o sobie, o swoim potencjale twórczym.

Poszerzanie oglądu rzeczywistości (wzrost poziomu świadomości), poza poznaniem, posiada aspekt doświadczalny.

Nowe koncepcje, wizje, inspiracje służą tworzeniu nowego świata, świata naszych myśli, wyobrażeń i doświadczenia. Stare wzorce w konfrontacji z nową wiedzą ulegają transformacji. Często procesowi zmian towarzyszy ból i cierpienie, zwłaszcza wtedy, gdy naszymi wyborami zarządza umysł lub świadomość zbiorowa. Jeśli mamy otwarte na Miłość serce, energia ta chroni naszą wielowymiarową istotę przed bolesnym doświadczaniem uwalniania starych, wymagających zmiany wzorców istnienia.

Upór, niechęć, brak zrozumienia potrzeby przemiany wewnętrznej, zatrzymuje proces. Czujemy niemoc realizacyjną. Nasz nastrój obniża się, a wraz z nim poziom energii naszej istoty.

Spadek poziomu wibracji naszych ciał (fizycznego, emocjonalnego, mentalnego), wiąże się często z pojawieniem się różnych dolegliwości, wokół których koncentrując uwagę nasilamy sami proces autodestrukcji.

Stare polskie porzekadło mówi, że "nieszczęścia chodzą parami". Z tej perspektywy postrzegania i doświadczania rzeczywistości, wydaje się być prawdą ludzkiego doświadczenia.

Wszystko nieustannie ulega procesowi przemiany. Jeśli pragniesz płynąć w nurcie życia, zaakceptuj zmianę jako jedyny pewnik i transformuj swój ogląd siebie, i postrzeganie rzeczywistości.

Czysta świadomość również ewoluuje wraz z poznawaniem siebie poprzez doświadczenie. Miłość Jest, ale wraz z naszą przeminą, zmieniają się sposoby jej wyrażania i doświadczania.

Relacje, to kopalnia wiedzy o nas samych - o naszym potencjale, sposobie postrzegania, tworzenia i doświadczania.

Ludzka twórczość stanowi wyraz tego, za kogo uważamy siebie na dany moment rozwoju naszej świadomości.

Im bogatszy zespół cech ukształtowaliśmy ewolucyjnie, tym szersza perspektywa rzeczywistości, którą postrzegamy, tworzymy i doświadczamy. Rozwój bogactwa wewnętrznego warunkuje stałe, metodyczne i konsekwentne poszerzanie wiedzy o rzeczywistości.

Świadomość siebie daje pogląd na miejsce, które zajmujemy na drabinie rozwoju osobistego i możliwość najlepszego wyboru, wynikający ze zrozumienia zasadności pogłębienia wiedzy dotyczącej nieskończonego potencjału Ducha w doświadczeniu.

Pragnienie człowieka może być początkiem wspaniałego doświadczenia siebie w realizacji z innymi. Wiedza o swym potencjale pozwala na opcjonalne wykorzystanie narzędzi do tworzenia, czyli myśli, słowa i czynu.

Odczuwanie Miłości jest najlepszym gwarantem wyboru najwyższej jakości myśli i uruchomienia optymalnego działania dla realizacji. Skutkiem tak pojmowanej twórczości jest poszerzenie wiedzy o sobie i swych relacjach z otoczeniem. Nowa wiedza stanowi bazę do wykorzystania na kolejnym etapie naszej podróży. W efekcie rozwijamy naszą świadomość harmonijnie i w jedności ze wszystkim, co istnieje.

Okoliczności życia bywają bardzo różne, często bolesne, jeśli nie posiadamy dostatecznie ukształtowanych cech wewnętrznych, które warunkują wystarczające do przeżycia zasoby materialne czy funkcjonujemy w rzeczywistości trudnej do akceptacji z emocjonalnego punktu widzenia. Pamiętajmy jednak, że trudności życiowe, to rodzaj wyzwania, dzięki któremu mamy możliwość poznawania siebie.