Pomiędzy Nieograniczonym, Nieskończonym, a uwarunkowaną świadomością jest droga. To rozwój od uwarunkowania do porzucenia uwarunkowania. Samadhi, to jedynie dotyk Nieskończonego, po którym powracamy do swego uwarunkowanego przez cechy wewnętrzne, życia. Droga się kończy, kiedy doświadczamy w pełni integracji ze Światłem, czyli uwolnimy siebie od wszelkiego uwarunkowania poprzez siły materialnej natury, które tworzą samo uwarunkowanie.
Miłość jest skutecznym w aspekcie rozwoju sposobem podróżowania od uwarunkowanej świadomości do Nieskończonego.

***

W pogoni za mirażem - władzą, pieniędzmi, splendorem, ludzie tracą to, co najcenniejsze w doświadczeniu - możliwość rozwoju na poziomie uczuć, poznanie siebie, które nie tylko czyni życiowe doświadczenie bogatym, ale jest warunkiem wzrostu energetycznego i rozwoju świadomości. Ogląd rzeczywistości podobnie jak dostęp do wiedzy intuicyjnej jest uwarunkowany. Odczucie Miłości umożliwia poznanie rzeczywistości w najbardziej atrakcyjnym wymiarze bez względu na poziom rozwoju świadomości.

Umysł jest przyjacielem, albo wrogiem dla rozwijającej się, uwarunkowanej świadomości. Jeśli serce wypełnia Miłość, Twoje myśli świetliste i piękne, a kreacja odzwierciedla zawartość pięknego umysłu. Kiedy w sercu jest gorycz, Twój umysł zasiedlają negatywne myśli, świat tworzony na ich bazie jest przykry i ponury. Wybór serca, to wybór drogi do Boga i sposobu podróżowania.

***

Kiedy umysł jest uważny? Wtedy kiedy bezwysiłkowo koncentruje się na danej osobie, wydarzeniu bądź tym, co kocha. Zatem rozwój warunkuje dostęp do otwartego na Miłość serca. Wybory z odczucia Miłości niosą adekwatną do potrzeb danej istoty wiedzę. Miłość w odczuciu (nie w wyobrażeniu), to droga optymalnego rozwoju człowieka bez względu na etap osobistego wzrastania. Warunek: trzeba ją odczuwać.

***

Każda myśl jest twórcza, ale tylko myśli, które pojawiają się w umyśle na bazie Miłości, realnie transformują człowieka i jego życie.

W każdym ludzkim ciele mieszkają obok siebie Dusza i Dusza Najwyższa. Siedzibą Duszy Najwyższej jest serce. Kto kreuje z serca, zbliża się do Jedności z Bogiem. Siedzibą Duszy Indywidualnej jest szyszynka. Jej funkcją jest odbiór obrazów z wyższych wibracji Światła. Światło, to wyraz twórczości Boskiej Świadomości. Boska Świadomość rodzi się z Nicości.

Kto widzi, iż ciało zamieszkuje Dusza indywidualna i Dusza Najwyższa, widzi prawdziwe.

Bhagavad Gita

***

Dusza Najwyższa rezyduje w przestrzeni serca. Szyszynka reprezentuje ludzką indywidualną Energię. Dwa ptaki na jednej gałęzi drzewa.

Dusza pragnie doświadczyć siebie. Co z to oznacza?
Wyobraź sobie smaczną potrawę, taką, która zaspokaja Twoja potrzebę poznania siebie jako twórcy i jednocześnie, jako tego, który rozkoszuje się jej smakiem, aromatem, wyglądem. Na poziomie Ducha masz jedynie wyobrażenie o rozkoszy, która niesie przygotowanie potrawy, jak również jej spożywanie. W świecie materii możesz doświadczyć rozkoszy tworzenia i podniebienia w pełnym spektrum. Duch nie pomylił się tworząc świat. Człowiek nie rozumie procesu, jakim jest jego życie.

***

Ewolucja uwarunkowanej Duszy wiąże się ze zmianą przekonań. Tutaj decydującą rolę pełni umysł, który może być przyjacielem uwarunkowanej Duszy lub jej wrogiem. Umysł jest przyjacielem, kiedy przetwarza wysoką wibrację potencjału Duszy. W języku kreacji oznacza to integrację umysłu z sercem.

***

Moc Duszy ujawnia się kiedy kreacja płynie z serca. Wówczas kontrola umysłu jest naturalna i prosta - z łatwością koncentrujesz się na tym, co kochasz. Jeśli kochasz wiedzę, skupiasz się na wiedzy, jeśli kochasz człowieka, skupiasz się na jego osobie, jeśli kochasz kuchenną twórczość, z przyjemnością wyczarowujesz nowe przysmaki.