Dualizm to wynik postrzegania przez zmysły. Świat, w którym ludzie postrzegają siebie jako odrębne byty. Świat JEDNOŚCI, to świat z wyższego poziomu rozumienia siebie i rzeczywistości. Przebudzenie, to zrozumienie iluzji odrębności.

***

Dlaczego istota rozwinięta duchowo nazywa świat postrzegany przez zmysły, iluzją? Bo znajduje się na odpowiednio wysokim poziomie wibracji, by tego doświadczyć w wewnętrznym odczuciu. Wówczas jest to jej prawdą.

***

Wiedza o swej duchowej tożsamości może inicjować drogę do jej odkrycia w odczuciu (samadhi).

***

Istotą rozwoju jest poznanie poprzez doświadczenie. Wzrost możliwości poznawczych jest integralnie związany z postrzeganiem i doświadczeniem siebie jako istoty duchowej.

W ciele człowieka mieszkają dwa ptaki: Dusza, jako wydzielona Energia i Dusza Najwyższa z siedzibą w ludzkim sercu. Cisza, centrum istnienia, to serce.

***

Jeśli Twoim przewodnikiem jest Dusza Najwyższa, idziesz opcjonalną drogą wyboru. Jej gronem jest Twoje serce, a Miłość gwarantuje dostęp.

***

W każdym ludzkim sercu mieszka Dusza Najwyższa. Zaufaj sercu własnemu.

***

Człowiek to uwarunkowana Dusza. Pełnia integracji z potencjałem Duszy to transformacja do Światła. Integracja Światła z Nicością, to powrót do Boga, do Domu.

Istnieje Miłość i wiedza. Pomysł i jego realizacja. Kreacja i pozyskiwanie wiedzy poprzez doświadczenie. Termin porażka dotyczy braku realizacji oczekiwań. Jeśli człowiek bada siebie, swój potencjał z zainteresowaniem naukowca, porażka nie istnieje. Oczekiwania niosą ból i wiążą się z wyobrażeniami.

***

Marzenia i pragnienia są potężnym sojusznikiem rozwoju jeśli płyną na bazie odczuwania Miłości. Wówczas istota dociera do głębin potencjału Duszy i wydobywa skarby inspiracji do tworzenia. Medytacja nie jest narzędziem rozwijającym. Pełni różne funkcje w zależności od poziomu rozwoju człowieka.

***

Marzenia napędzają działanie, dzięki któremu poznajemy swój potencjał twórczy. Odgrywają kluczową rolę w rozwoju świadomości.

Poziom rozwoju świadomości decyduje o tym, co identyfikujemy ze szczęściem. W równaniu szczęścia przedstawionym przez profesora Seligmana, istotnymi składnikami są: uczucia wyższe, środowisko życia i zakres emocjonalności własnej. Bez rozwoju uczuć wyższych, trudno doświadczyć szczęścia tak na tym poziomie, jak i wyższych wymiarach rzeczywistości. Stąd Najwyższy Stwórca twierdzi, że ten wiek, to dla ludzkości czas przeznaczony na rozwój uczuć wyższych.

***

Jeśli podążasz drogą wzrostu emocjonalnego czyli zwiększasz świadomie zasób uczuć wyższych, wzrastasz harmonijnie w wiedzę i wibrację.

***

Tylko wysoko rozwinięte istoty tworzą swoje uczucia i potrafią przewidzieć odległe skutki własnych wyborów. Większość ludzi poddaje się presji emocji i działa pod wpływem chwilowego nastroju. To droga do destrukcji, choć przez wiele istot identyfikowana ze szczęściem. Kwestia postrzegania szczęścia jest uwarunkowana poziomem rozwoju świadomości.