Życie w świecie iluzji toczy się pomiędzy dwoma biegunami: pomiędzy czarnym i białym. Kiedy wzrośniemy do poziomu przebudzenia na duchową tożsamość, dostrzegamy grę. Dalszy rozwój dokonuje się poprzez optymalny wybór, czyli Miłość. Tylko ta Energia uwalnia od wpływu sił materialnej natury i pozwala na pełną integrację ze Światłem. Z perspektywy rozwoju prowadzi do opuszczenia koła narodzin i śmierci.

***

Wszystkie formy życia ewoluują do coraz wyższych wibracji. Na obecnym poziomie rozwoju, człowiek zmierza do tworzenia rzeczywistości w harmonii z odczuwaniem Miłości. Tym jest złoty wiek w dziejach Ziemi. Trzeba jednak najpierw odkryć swoje serce, a w nim, Duszę Najwyższą.

***

Dusza i Dusza Najwyższa egzystują obok siebie w człowieku. Siedzibą Duszy Najwyższej jest ludzkie Serce. Stąd wybór na bazie odczucia Miłości to droga do integracji z Bogiem.

Człowiek jest uwarunkowaną Duszą. Jego mózg funkcjonuje na różnych poziomach wibracji. Najczęściej pomiędzy stanem beta - 13 Hz i alfa - 8 Hz w zapisie EEG. Jeśli medytuje, uzyskuje dostęp do częstotliwości 4 - 8 Hz. To stan twórczości wielkich kompozytorów i większości medytujących joginów. Stan Ciszy określa częstotliwość delta - 0 - 4 Hz. Stan Ciszy uzyskują nieliczne istoty. To stan integracji ze wszystkim, co Jest i pełnego samouzdrowienia.

***

Cisza nie jest ucieczką przed życiem, ale ekranem samego Życia. Cisza nie jest tym, co praktykujesz, ale odczuciem, do którego po długiej podróży dociera "wędrujący" w obrazach iluzji i identyfikujący się z iluzją, człowiek.

***

Cisza Jest. Iluzja to jej emanacja. Kto wraca do Boga, wraca do Ciszy.

Jedyną Energią, która integruje wszystkie wymiary i poziomy jest Energia Miłości.
Kto odkrył bezwarunkową Miłość we własnym sercu, uzyskał dostęp do Duszy Najwyższej. Jej siedzibą jest serce człowieka.
Miłość integruje człowieka z samym sobą.
Miłość umożliwia uwalnianie blokad, a więc uzdrawia wszystkie poziomy, uwalnia niskie wibracje stanowiące matryce chorób.
Miłość integruje człowieka z całą manifestacją, ponieważ jest jej strukturą.
Miłość, to droga do Boga, który stworzył manifestację  poprzez Miłość.

Rozwój człowieka to proces. Dusza to potencjał Boskiej Miłości i wiedzy, z której człowiek może skorzystać dla własnego wzrostu w miłość, mądrość i moc. Wówczas kreacja przybliża do jedności ze Światłem. Nikt nie urośnie tylko dlatego, że chce. Pragnienie to początek podróży.

***

Tak jak jabłko potrzebuje czasu by dojrzeć, tak uwarunkowana świadomość dojrzewa powoli dzięki różnorodnym czynnikom. Nie można przyspieszyć własnego rozwoju. Tylko akceptacja miejsca i miłość czynią podróż interesującym wyzwaniem, a etapy wzrostu, atrakcyjnym i radującym serce przerywnikiem pomiędzy realizacją kolejnych elementów podróży.

***

Dopóki posiadasz ciało, dopóty zaliczasz lekcje związane z samowyrażeniem w świecie materialnym. Lekcje te prowadzą do ukształtowania doskonałości pod postacią szlachetnych cnót: miłości, prawdy, piękna, sprawiedliwości, wstrzemięźliwości, odwagi, harmonii, jedności itd. Kiedy uzyskasz cel, jakim jest doskonałość w wymiarze ciała materialnego, opuszczasz ten poziom wibracji i kontynuujesz podróż do Boga w świecie świetlistej formy. Szlachetne cnoty, które ukształtowałeś stanowią kod dostępu do świata świetlistej formy (astralu) i warunkują pozostanie w nim. Ludzie umierają i również trafiają do świata astralnego, ale muszą powrócić, aby dalej doskonalić siebie. Nie można bowiem pozostać w wyższym wymiarze, jeśli nie skończyłeś lekcji doskonalenia w świecie materialnym. Niebo nie miesza się z niedoskonałością.