Czy zaspokojenie kolejnego pragnienia, kolejnej żądzy, rzeczywiście "uszczęśliwia" człowieka?

Czy kiedykolwiek dokonałeś wyboru wyrażenia siebie tzn. działania obliczonego przede wszystkim na zadowolenie, a nie na oczekiwanie zysku w postaci uznania, splendorów, pieniędzy?

Dlaczego uznanie innych jest jednym z najsilniejszych obok pieniędzy narkotyków udaremniających poznanie siebie?

Jak jest różnica pomiędzy żądzą władzy, pieniędzy, splendorów, a miłością własną?
Dlaczego uzyskanie tych powszechnie uznawanych atrybutów szczęścia, nie ma jakiegokolwiek - poza własnym wyobrażeniem - związku, z realnym doświadczeniem szczęścia?

Na czym polega rozwój mocy Miłości Uniwersalnej?

Czy można odczuwać Miłość do wszystkiego co istnieje bez jej rozwoju w poszczególnych aspektach Rzeczywistości?

Czy można kochać wszystkich i wszystko, nie kochając siebie?