Często zastanawiałam się, dlaczego ludzie z taką łatwością przyswajają treści o wydźwięku negatywnym, a obrazy zamanifestowanej Miłości traktują z nonszalancją, pogardą lub zakłopotaniem...

Dzisiaj do gabinetu przyszedł młody człowiek. Miły, ciepły i wrażliwy. Jego schorzenie ponownie uzmysłowiło mi, że nieustanny, wszechobecny stres, wpływa destruktywnie na system immunologiczny, co integralnie wiąże się z manifestacją wielu schorzeń noszących miano chorób psychosomatycznych. Ich krąg zwiększa się w błyskawicznym tempie.

Przez dłuższy czas, chłopiec usiłował zamaskować swoją wrażliwą naturę. Zapytałam w jaki sposób wykorzystuje ten bezcenny dar. W odpowiedzi wyczułam jego niechęć w stosunku do siebie samego, a wypowiedź zawierała sporą dawkę nienawiści do siebie za sam fakt posiadania jakichkolwiek emocji...

Pod koniec wizyty uśmiechnął się i zapytał o możliwość komunikowania się ze mną w celu wybrania najlepszych "narzędzi" do nauki wykorzystania emocjonalnego poziomu życia jako systemu informacji służącemu lepszemu poznaniu siebie i bardziej świadomemu tworzeniu. Myślę, że tą elementarną wiedzę należałoby prezentować już w przedszkolu.