Jednym z subtelniejszych aspektów Energii Miłości są uczucia. Barwy świata uczuć są szczególnie atrakcyjne w bliskich relacjach z inną istotą. Od uczuciowego chłodu i spokojnej obojętności do intensywności żaru wulkanicznej lawy jest szereg doznań pośrednich. Poza ich aspektem doświadczalnym stanowią olbrzymi ładunek informacji o nas samych i naszym stosunku do otaczającej rzeczywistości.

Co decyduje o możliwościach doświadczania i poznawania siebie w krainie bogactwa uczuciowych doznań?

Istnieje wiele poziomów Ciszy, która jest Źródłem inspiracji dla kreowania Rzeczywistości. Podobnie istnieje wiele poziomów aspektu uczuciowego Energii Miłości.

Im głębiej penetrujesz obszar Ciszy, tym coraz bardziej subtelne inspiracje postrzegasz i jeśli pragniesz doświadczyć ich w doświadczalnym świecie zmysłów, wykorzystujesz jako kreatywną bazę.

Z aspektem uczuciowym Energii Miłości jest podobnie. Głębia zaangażowania uczuciowego w relacji z partnerem, decyduje o jakości doświadczenia uczucia, jak również treści informacji dotyczących Ciebie, które tylko takie doświadczenie może ujawnić.

Biorąc pod uwagę przetworniki Energii, jakimi są czakry, istnieje co najmniej siedem sposobów podstawowych (zgodnie z modelem przyjmującym obecność 7 podstawowych czakr), w ramach których przetwarzany jest uczuciowy aspekt Energii Miłości. Należy jednak zwrócić uwagę, że w obrębie każdej czakry jest wiele poziomów do jej doświadczenia i wyrażenia.

Każdy człowiek, na pewnym poziomie rozumienia własnej tożsamości, to cały świat, przestrzeń wypełniona pamięcią, wyobrażeniami, uczuciami i odczuciami. Twórcami tej przestrzeni jesteśmy my i wszystko to, czemu zezwalamy na pozostanie w naszej przestrzeni.

Świadomość faktu, że to my jesteśmy twórcami naszej przestrzeni poprzez którą poznajemy, wyrażamy i doświadczamy rzeczywistości, obliguje do odpowiedzialności za wprowadzane do naszego świata informacje.

Informacje te stanowią bazę dla budowania swej tożsamości, a więc warunkują kierunek dalszego rozwoju. Jeśli bezrefleksyjnie z zachłannością upychamy informacje pochodzące z wielu poziomów rzeczywistości, bez selekcjonowania ich, dezorganizujemy swoją przestrzeń i narażamy się na doświadczenie przykrej w odczuciu dezintegracji.

Swoją wydzieloną z Oceanu Ducha tożsamość nazywaną w języku nauki - osobowością, kodujemy w naszym DNA. Nasz fizyczny nośnik - forma funkcjonuje zgodnie z programem, który sami tworzymy w ramach ewolucyjnego wzrastania. Odpowiedzialność za zawartość tej przestrzeni niesie coraz bardziej świadome wybory w kontekście realnego wypracowania cech, które posłużą do realizacji kolejnego doświadczenia. Doświadczenie wynosi wiedzę, wiedza poszerza to, co poznajemy. Jeśli rozwijamy się świadomie, nigdy nie pozostajemy w miejscu nudy i konieczności uciekania od samych siebie.

Niebo i piekło, czarne i białe, radość i smutek, ekscytacja i nuda... zawsze idą w parze.

Spolaryzowany świat egzystencji w oparciu o zmysły, to wielka skarbnica możliwości doświadczenia, a tym samym poznania tego poziomu.
Warunek podstawowy; by nie zostać zranionym, trzeba bardzo siebie kochać.

Brak miłości własnej naraża istotę na ogrom cierpienia, zwłaszcza w relacjach, jakie oferują bezduszni, bardzo zakochani w swym wybujałym ego, swej "wyjątkowości", osobnicy.

Bez zrozumienia tego, co wybiera ich nienasycona żądza, ciągną po równi pochyłej na poziomy niskich wibracji - energii wielkiego cierpienia, naiwne, często młode i niedoświadczone istoty.

Bardzo łatwo jest zmanipulować na takie praktyki młode, mające problem z szacunkiem do siebie i swego życia istoty. Miłość własna, to obco brzmiące słowa w tej społeczności, choć to równocześnie jedyna realna ochrona przed żądnymi "atrakcji" różnego typu osobnikami.

Zanim zdecydujesz się wejść w bliższe relacje międzyludzkie, obserwuj przedmiot swojego zainteresowania.
Czy czyny obiektu naszego zainteresowania są zgodne ze słowami, którymi nas obdarowuje?
Czy jest zainteresowany naszymi potrzebami, czy jedynie realizacją własnych?
Czy empatyczny stosunek do wszystkich i wszystkiego można dostrzec w działaniu na rzecz innych, czy jest uprawianiem pustosłowia?

Każda istota dla pełni swego wyrażenia posiada ciało emocjonalne. Umiejętność świadomego zarządzania emocjonalnym poziomem życia jest preludium do odczuwania stanu świadomości zwanego szczęściem.

Ciało emocjonalne graniczy w Polu Energetycznym Człowieka z ciałem mentalnym. Jeśli czujesz stabilizację na emocjonalnym poziomie życia, Twoje ciało mentalne emanuje świetlistym spokojem.

Ciało emocjonalne graniczy również z ciałem eterycznym. Naładowane energią ciało eteryczne stabilizuje ciało emocjonalne, stąd ruch, jazda na rowerze, nartach, bieganie ładując pole auryczne, zmniejszają emocjonalny chaos i porządkują emocje.

Kontrolowanie emocjonalnego poziomu życia nie ogranicza możliwości korzystania z daru, którym emocje są. Oznacza optymalne wykorzystanie ich nośnej siły do satysfakcjonującej kreacji.

Emocjonalny chaos utrudnia doświadczanie szczęścia, czyli stanu zarezerwowanego dla wysokich wibracji. Aby odczuwać piękno, błogość i miłość w tęczowych barwach, trzeba uporządkować pracę ciała emocjonalnego.

Spokój w emocjach i klarowność umysłu wyczulają na delikatne energie, które wprowadzają głębiny ekstazy w doświadczeniu.