Stare przekonania są jak skostniałe struktury, które nie dają przyzwolenia energii życia na naturalny, swobodny przepływ, z którym zawsze wiążą się zmiany.

Ludzka twórczość jest miernikiem rozwoju świadomości twórcy wówczas, gdy płynie z głębin własnej istoty. Stanowi ona dla nas pewien rodzaj informacji, dokąd w swej ziemskiej podróży dotarliśmy i wskazówki dotyczące kolejnego etapu.

Największe znaczenie dla oceny realnego wzrostu ma więc to, co "wytapiamy" z siebie, ma nasze odczucie i werbalizacja tego, co odczuwamy. Kreacja z poziomu odczuwania jest wyrazem przekonań, które leżą u podłoża indywidualnej samorealizacji. Doświadczenie skutków własnych wyborów pozwala nam oszacować wartość przekonań ukształtowanych poprzez przeszłe doświadczenia i zadecydować o ich dalszym losie.

Do czego potrzebujemy struktur? 
Z mojej perspektywy struktury do pewnego stopnia umożliwiają zrozumienie procesu życia. Jednak należy pamiętać, że ramują doświadczenie, co oznacza konieczność ich ewolucji. Podwaliną dla budowania struktur są ludzkie przekonania.

Brak zmiany przekonań oznacza stagnację w rozwoju. To również informacja dla nas, której należy się przyjrzeć, ponieważ rozwój, to nieustający proces przemian własnej istoty na wielu poziomach.

Ewoluująca istota zmienia się. Jej priorytety, preferencje również podlegają zmianie, jeśli ma szacunek do własnego życia i uczciwie wyraża siebie, to za kogo uważa się na dany moment własnego rozwoju.