Wielu poznanych przeze mnie ludzi zastanawiało się na sensem własnej egzystencji. Bez względu na poziom wykształcenia, każdy bardziej świadomy siebie człowiek wcześniej czy później zadaje sobie to pytanie. Niewielu spośród tych, których miałam przyjemność poznać było usatysfakcjonowanych odpowiedziami, które znaleźli w toku poszukiwań w filozofii, religii czy nauce.

Rozwój świadomości trwa nieustannie, aż nadchodzi moment zrozumienia siebie, albo raczej uświadomienia sobie, że człowiek jest twórcą własnej rzeczywistości. Na koniec uświadamiamy sobie siebie jako twórców własnej istoty.
Kim jest ten, który tworzy?

Obserwujemy naszą rzeczywistość uzgodnioną, świat pełen sprzeczności, konfliktów i zastanawiamy się, jak to możliwe, żeby ludzie postrzegali inaczej to, co nam wydaje się takie oczywiste.
Dlaczego?

Jeśli przyjmiemy szerszą perspektywę naszej ewolucyjnej ścieżki, łatwiej zrozumieć, że to, co nam się przydarza, bądź, jeśli jesteśmy bardziej świadomi siebie jako istoty twórcze - tworzymy, służy poznaniu siebie poprzez doświadczenie. Zamieniamy niematerialną myśl na jej materialne odbicie. Jeśli prowadzimy jednocześnie samoobserwację, możemy zobaczyć bogactwo własnego potencjału, pod postacią talentów i ukształtowanych w toku rozwoju cech wewnętrznych.

Odkryte, uświadomione sobie bogactwo naszego wewnętrznego potencjału decyduje o kierunku naszego życia. Nie zawsze to, co wybierzemy sfinalizuje się pod postacią realizacji oczekiwań, ale zawsze przyniesie nową wiedzę, o sobie, własnych możliwościach twórczych i rzeczywistości, którą współtworzymy z innymi istotami.