Dusza jest jednością z Bogiem. W zamanifestowanym świecie doświadcza zgodnie z uwarunkowaniem przez siły materialnej natury. W ten sposób poznaje siebie, swój potencjał w doświadczeniu. Kiedy uwarunkowana Dusza wzrośnie w energię i wiedzę, otwiera wrota swego serca na Miłość. Wówczas jej rozwój przyspiesza, bowiem Miłość jest biletem pierwotnym do czystej wibracji Duszy. Budowanie swego doświadczenia na bazie odczuwania Miłości prowadzi do wzrostu wibracji i zmiany rozumienia siebie i swego świata. Konsekwencją kreacji serca jest naturalne kształtowanie szlachetnych cnót, które stanowią o sposobie widzenia i są bazą do tworzenia swego świata. Integracja z Duszą jest uwarunkowana poprzez kreację serca.