Bóg, to Ocean, w którym żyjemy wszyscy. Stopień integracji z Oceanem jest określony jako poziom rozwoju świadomości. Im bliżej Boga, tym mniejsze poczucie odrębności.

***

Rozwój świadomości, to proces wzrostu w wiedzę i energię. Każdemu poziomowi rozwoju ludzkiej świadomości odpowiada określony sposób postrzegania i rozumienia siebie i świata, i co za tym idzie, tworzenia swej rzeczywistości.

***

Dusza, to jedna z wielu manifestacji Boskiej Świadomości. Posiada własną autonomię, co oznacza możliwość tworzenia na swój własny sposób w ramach świata zamanifestowanego. W ten sposób poznaje siebie, rozwija się i wznosi wibracyjnie ponad guny natury materialnej, którym w świecie materialnej manifestacji, podlega.

***

Ten, kto uwolnił się spod wpływu sił materialnej natury, posiada czystą Duszę. Opuszcza ten wymiar w procesie wniebowstąpienia i przekracza granice wymiarów, czyli Wielką Próżnię. Dalszy rozwój Duszy dokonuje się w astralnym niebie, czyli wyższych alikwotach czwartego wymiaru. W astralnym niebie Dusza nadal posiada formę, ale może ją dowolnie zmieniać. Doświadczenia Duszy na tym etapie rozwoju prowadzą do piątego wymiaru, czyli świata pozbawionego formy, choć indywidualność Duszy zostaje zachowana.

Wiedza, to Boski potencjał. Formy, w tym humanoidalne, korzystają z Boskiego Potencjału w harmonii z poziomem wibracji osobistej, który uzyskały na drodze ewolucji. Ponieważ człowiek dopiero teraz bardziej świadomie tworzy świat uczuć wyższych, jego dostęp do potencjału Boskiej wiedzy jest ograniczony. Aby tworzyć na bazie Energii Miłości trzeba Miłość odczuwać. To najtrudniejsze wyzwanie dla ludzi, którzy mają błędne wyobrażenia o tym, czym Miłość jest.

***

Sposób postrzegania i doświadczania Miłości warunkuje rozwój człowieka.
Miłość jest wyobrażeniem i uczuciem, Miłość jest odczuciem i Ciszą.
Miłość jest Boską Energią Stwórczą.
Miłość jest energią, która łączy całą manifestację.
Prawdę o Miłości odkrywamy podążając drogą Miłości.

***

Każda istota, która realizuje swoje życie w harmonii z odczuciem Miłości, otrzymuje inspiracje od Boga. Różnica dotyczy spektrum wiedzy. Im wyżej rozwinięta świadomość, tym szersze spektrum wiedzy.

***

Moc człowieka wiąże się z uwolnionym od niskich wibracji ciałem emocjonalnym i odczuwaniem Miłości.

Wiedza inicjuje rozwój świadomości. Dostęp do wiedzy warunkuje poziom rozwoju świadomości. Im wyższy poziom rozwoju, tym szerszy dostęp do wiedzy i szybsza ewolucja uwarunkowanej Duszy.

***

Boska wiedza, którą otrzymuje uwarunkowana Dusza jest adekwatna do poziomu jej rozwoju i prowadzi do wzrostu świadomości. Wiedza płynie wieloma kanałami. Najbardziej odpowiednim jest serce.

***

Dusza rozwija łączność z Bogiem w ludzkiej formie życia poprzez serce.

***

Jeśli uwarunkowana Dusza podąża drogą serca, wzrasta w wiedzę i energię. Medytacja w procesie wzrostu odgrywa rolę narzędzia dzięki któremu uwarunkowana świadomość odkrywa dostęp do potencjału wiedzy, wibracji i swej Boskiej Natury.

Człowiek to uwarunkowana Dusza, która identyfikuje się najczęściej z umysłem, ego i inteligencją. Dopóki nie przebudzi się na swoją duchową tożsamość, kreuje na bazie Zasady Odrębności, gdzie ja i Ty stanowimy odrębne byty. Po przebudzeniu dostrzega siebie jako jedną z wielu perspektyw Ducha. Pokora, która jest konsekwencją przebudzenia, pozwala na szybki dalszy rozwój, aż do pełnej integracji ze Światłem.

***

Budując ego, budujesz sukces w świecie, gdzie na przeciwległym biegunie zawsze znajduje się porażka. Iluzoryczny świat myśli z iluzorycznym sukcesem. Świat Ducha to doskonałość w samowyrażeniu Miłości, mądrości, prawdy itd. Tu nie istnieje ani sukces ani porażka, ale bijące miłością źródło życia. Im głębiej wchodzisz w Ciszę, tym więcej widzisz, tym szersze pole działania, tym przyjemniejsze doświadczenia.

***

Głębię do której dotarł człowiek, widać w jego pełnych miłości i współczucia relacjach.
Mędrzec, dzięki cnocie wiedzy wszędzie widzi wszystko i wszystkich jako to samo, tego samego Ducha w wielości istnień. Jego stosunek do innych jest dokładnie taki, jak do siebie samego.