Człowiek to uwarunkowana Dusza, która identyfikuje się najczęściej z umysłem, ego i inteligencją. Dopóki nie przebudzi się na swoją duchową tożsamość, kreuje na bazie Zasady Odrębności, gdzie ja i Ty stanowimy odrębne byty. Po przebudzeniu dostrzega siebie jako jedną z wielu perspektyw Ducha. Pokora, która jest konsekwencją przebudzenia, pozwala na szybki dalszy rozwój, aż do pełnej integracji ze Światłem.
***
Budując ego, budujesz sukces w świecie, gdzie na przeciwległym biegunie zawsze znajduje się porażka. Iluzoryczny świat myśli z iluzorycznym sukcesem. Świat Ducha to doskonałość w samowyrażeniu Miłości, mądrości, prawdy itd. Tu nie istnieje ani sukces ani porażka, ale bijące miłością źródło życia. Im głębiej wchodzisz w Ciszę, tym więcej widzisz, tym szersze pole działania, tym przyjemniejsze doświadczenia.
***
Głębię do której dotarł człowiek, widać w jego pełnych miłości i współczucia relacjach.
Mędrzec, dzięki cnocie wiedzy wszędzie widzi wszystko i wszystkich jako to samo, tego samego Ducha w wielości istnień. Jego stosunek do innych jest dokładnie taki, jak do siebie samego.
***
Istnieje tylko Jeden Duch. Dusza, to jedna z wielu perspektyw Jedynego Ducha. Te prawdę odkrywa człowiek przebudzony na swą duchową tożsamość. Przebudzenie, to wynik wysokiej wibracji, którą uzyskuje człowiek na drodze rozwoju osobistego. Do rozwoju potrzebuje Miłości i wiedzy.
***
Człowiek podąża w rozwoju bardzo wolnymi krokami, bowiem nie wyciąga wniosków ze swoich doświadczeń i trwa przy starych przekonaniach bez względu na skutki swej kreacji. Życie, to nieustanna zmiana, w której realna transformacja dotyczy wzorców do tworzenia swego świata i siebie. Dotyczy to wszystkich istot.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska