Dusza jest cząstką Boga, Absolutu. Jest czysta, wieczna i zawiera skarby potencjału Ducha do urzeczywistnienia.
Tym, co decyduje o postrzeganiu, jest poziom rozwoju świadomości, a więc to, z czym jako człowiek identyfikujesz siebie.
Identyfikacja z wtórną tożsamością Duszy — osobowością, może nieść wiele problemów w odczuciu, dopóki wiedza nie rozświetli ciemności, a moc serca, nie obudzi potrzeby poszerzania wrót postrzegania.

***

Dualizm to skutek postrzegania przez zmysły i analizowania informacji przez umysł osobowy.
Powrót do Jedności oznacza koniec dualizmu.
Jednak zanim powrócisz do Jedności, odkryj serce w codziennym doświadczeniu.
Kiedy Miłość wypełni czakrę serca, a Ty to poczujesz, nigdy nie będziesz samotny.

Człowiek doświadczy tego, co będzie potrafił stworzyć, a tworzy nieustannie.
Jakość twórczości jest uwarunkowana zespołem cech charakteru, które istota ludzka kształtuje na Ziemi. Ich źródłem jest potencjał twórczy Duszy.
Bogactwo potencjału twórczego najpełniej odkrywa człowiek kreujący swoje doświadczenia na bazie odczuwania Miłości.
Podobnie jak sadzonki roślin wymagają troskliwej pielęgnacji kochającego ogrodnika i jego wiedzy dla własnego wzrostu i piękna w rozkwicie, tak i młode pokolenia ludzi będą potrzebowały mądrości i Miłości dorosłych, by ich potencjał mógł się urzeczywistnić.
Kluczem jest Miłość.

Skupiajmy się na własnym sercu.
To siedziba Duszy Najwyższej.
Inspiracje, które pochodzą z tego miejsca, prowadzą najwłaściwszą drogą samorealizacji.
Miłość nie krzywdzi bowiem nikogo, choć czasami ma ostrze chirurgicznego skalpela.
Nacinanie ropnia, choć uzdrawia, boli.

***

Szlachetne cnoty, to zespół cech charakteru, które rzeźbimy w toku codziennego życia, kiedy tworzymy swoje doświadczenia z szacunkiem i Miłością do siebie i rzeczywistości, którą postrzegamy jako swój świat.

Rozwój na obecnym poziomie świadomości to proces wzrostu wibracji w wymiarze fizycznym, emocjonalnym i mentalnym.
Pomijanie czy deprecjonowanie któregokolwiek wymiaru owocuje stagnacją.
Możemy w channelingu szybować w wysokich wibracjach, a potem... powracamy do codzienności i konstatujemy, że nie zmieniło się nic.
Rozwój wiąże się z uwalnianiem starych wzorców tworzenia rzeczywistości opartych na przekonaniach pomijających odczucie Miłości.
Realizacja z poziomu odczucia siebie, stopniowo uwalnia stare wzorce tworzenia rzeczywistości i prowadzi do rozwoju Miłości własnej. Moc serca w samorealizacji uwalnia ból, cierpienie, również karmiczne matryce chorób, co skutkuje coraz wyższą częstotliwością wibracji Miłości.
Realizacja złotego wieku w dziejach Ziemi wiąże się z kreacją z poziomu wysokiej wibracji Miłości określanej jako Świadomość Chrystusowa.