Jedność, to odczucie.
Trwaj w Ciszy.
Rozkoszuj się błogością doświadczenia.
Integruj z jej delikatnymi wibracjami.
Podobnie jak tęcza ukryta w Świetle, organy Ciszy wibrują w wielości dźwięków.
Nie koncentruj się na którymkolwiek.
Wsłuchaj w symfonię.
Rozkoszuj nią swe serce.
Uzdrawiaj ciało.
Uwalniaj niską wibrację emocjonalnego bólu.
Uwalniaj od obrazów tworzonych przez umysł.

Cudownego doświadczenia.

Wielki Plan Boga obejmuje każdą Duszę, albowiem wszystkie stanowią integralną część Jego Istoty.
Bóg, jako Dusza Najwyższa jest mieszkańcem serca każdego człowieka.
Człowiek na obecnym etapie zrozumienia identyfikuje swoją tożsamość z tym, co postrzega jako siebie przez zmysły.
Widzi odrębność siebie od reszty i zgodnie z takim rozumieniem dokonuje swych wyborów i doświadcza ich skutków. Rozwija  model życia społecznego również w oparciu o obserwacje, których dokonuje przez zmysły i analizuje dzięki inteligencji umysłu osobowego.
Paradygmat ten określamy jako Zasadę Odrębności.
To trudny etap rozwoju. Wielu ludzi dostrzega okrucieństwo i bezsens tego modelu.
Niektórzy szukają drogi wyjścia i znajdują literaturę traktującą o jedności wszelkiego życia. Często identyfikują się z jej treścią, a wyobraźnia buduje nowe "postrzeganie" - Jedność. Zaczynają kontrolować umysł, programować podświadomość poprzez różne techniki i..... uzyskują wyobrażenie o tym, czym Jedność jest.

Bazą Twoich doświadczeń są przekonania.
Postrzegasz to, co pozostaje w harmonii z Twoimi przekonaniami (fizyka kwantowa - wynik eksperymentu koresponduje z przekonaniem eksperymentującego).
Zatem tworzysz i doświadczasz swojego świata  zgodnie z tym, w co wierzysz.

***

To przekonania decydują o tym, jakie myśli i wyzwania współczesny człowiek stawia jako cel własnej samorealizacji.
Któż potrafi żyć w wiecznym tu i teraz, wybierać z odczucia i wyrażać w działaniu "Jestem" lub trwać w Ciszy?
Któż nie oczekuje na "cudowne" doświadczenia w ramach wyrażania siebie?
Albo kto oczekuje, że w ramach uczciwego wyrażania tego, co czuje zostanie odrzucony, dyskryminowany, wyrzucony na margines społeczności bez środków do życia?
Kto zaakceptuje wszystkie przykrości bycia sobą, kreacji z odczucia i potraktuje edukacyjnie wszystko, co się wydarzy i nie zgromadzi cierpienia, bólu i rozczarowania?
Potrzeba dojrzałości, aby żyć tu i teraz i na każdy moment wyrażać siebie z "Jestem" rozumiejąc, że jedyną nagrodą jest właśnie taki rodzaj istnienia.