Tam, gdzie jest Miłość i Prawda w realizacji własnej, tam znajdziesz szacunek do siebie i innych. Wielu ludzi domaga się respektowania ich prawa do wolności w wyrażaniu siebie, ale czy oni sami respektują prawo do wolności słowa wyrażanego przez innych?

Każda istota ma prawo do wyrażanie siebie, swej własnej prawdy, swego subiektywnego oglądu rzeczywistości. W społecznościach, które budują model życia społecznego na Zasadzie Odrębności, narzucanie innym własnego oglądu jest powszechnie praktykowane.

Czy istnieje możliwość wypracowania wspólnej płaszczyzny porozumienia opartej na szacunku i obopólnym zrozumieniu w modelu rzeczywistości opartym na Zasadzie Odrębności?
Z mojego oglądu rzeczywistości - nie.

Model społeczny oparty o Zasadę Jedności stwarza warunki do swobodnego wyrażania potencjału wiedzy, którą respektują i szanują wszystkie istoty danej zbiorowości. Ponieważ Miłość jest przewodnią siłą, bazą do tworzenia, wzajemny szacunek, ciepło i serdeczność są naturalną konsekwencją sposobu funkcjonowania w obrębie relacji. W modelu opartym o Zasadę Odrębności, ludzie traktują siebie jak rywali, którzy nieustanie zagrażają ich interesom, z którymi trzeba walczyć. Nieustanna rywalizacja blokuje harmonijny przepływ myśli twórczej, uczuć i energii. To preludium do problemów natury zdrowotnej, osobistej i społecznej.

Lekceważenie innych ludzi i ich uczuć, brak odpowiedzialności za własne słowa i decyzje, nie są wykładnikiem Miłości, ale raczej egocentryzmu.

Czym różni się postawa nacechowana egoistycznym zapatrzeniem się w siebie, a kochającym spojrzeniem miłującego swe życie człowieka?

Miłość nie krzywdzi. Wspiera wszystko i wszystkich, bo czuje łączność z każdym przejawem życia. Nie tworzy sytuacji, których konsekwencją jest ból i cierpienie, bowiem łączność ze wszystkim, co Jest, niesie zrozumienie, że krzywdząc innych, krzywdzimy siebie.

Jeśli czujesz Kim jesteś, tworzysz świadomie, co oznacza szacunek dla wszelkiego istnienia.

Jedność ze wszystkim, co Jest oznacza, że w takiej samej mierze traktujesz innych, jak siebie samego. Popatrz uważnie na swoje wybory i oceń czy ta prawda znajduje odzwierciedlenie w Twoich działaniach.

Jeśli małe dziecko bawi się zapałkami, Miłość odbiera mu tę możliwość. W imię Miłości. Jeśli dostrzegasz niewłaściwe zachowania innych ludzi i nie zwracasz im uwagi, podtrzymujesz ich niegodne postępowanie. Więcej, to Ty poniesiesz odpowiedzialność za niestosowne zachowanie ludzi, którzy nie rozumieją, co czynią.  

Porządek jest zasadą obowiązującą  na wszystkich poziomach Manifestacji Ducha. Wszystko ma swoje miejsce i swój czas. Czy ma on miejsce w Twojej manifestacji?

Ażeby integrować coraz wyższe częstotliwości Światła potrzeba harmonijnej pracy wszystkich czakr. Starożytny system jogi według Patańdżalego bardzo klarownie podkreślała konieczność pracy nad tak zwanymi niższymi czakramami związanymi z ziemską aktywnością indywidualnej Energii.

Wysoka etyka moralna stanowiła swoistą przepustkę dla przyszłego adepta jogi. Istoty, które w toku ewolucji nie wypracowały podstawowych norm etycznych, nie były w stanie integrować wiedzy i jej praktykować na kolejnych etapach dalszej podróży do Jedności ze wszystkim, co Jest. Nieumiejętność zarządzania informacjami płynącymi poprzez zmysły, wcześniej czy później udaremniała harmonijne podróżowanie do świata Ducha.

Wypracowane w toku umiejętności zarządzania systemem informacji zmysłowej wewnętrzne cechy, takie jak: konsekwencja, upór, wytrwałość, cierpliwość, w dużym stopniu umożliwiały realizacje kolejnego elementu: wysoko wibracyjnej, stabilizującej Energię na wyższych poziomach i prozdrowotnej diety.

Miłość własna, podstawowy wymóg u adepta rozwoju duchowego, skutecznie kierunkowała do pokonywania własnych słabości. Ćwiczenia energetyczne - następny krok na ścieżce, gwarantował harmonijny przepływ energii w licznych kanałach energetycznych i utrzymywał w dobrym stanie zdrowia ciało fizyczne.

Czym różni się postrzeganie Jedynej Rzeczywistości w miarę rozwoju świadomości? Jaki wpływ na garnitur chromosomów ma poziom rozwoju świadomości?

Wielu poznanym przeze mnie ludziom wydawało się, że Miłość Uniwersalna jest tożsama z jej intelektualną koncepcją. To charakterystyczne dla II poziomu rozwoju ludzkiej świadomości. Świadomość Chrystusowa czy odczuwanie Miłości Uniwersalnej jest możliwe w pełni, gdy ilość ludzkich chromosomów w każdej komórce organizmu osiągnie ilość 46+2. Oznacza to, że pomiędzy rozwojem większości współczesnych ludzi, którzy posiadają w swym komórkowym garniturze informacji genetycznej ilość chromosomów 44+2, a niewielką garstką istot posiadających garnitur chromosomów odpowiadający III poziomowi rozwoju świadomości (Świadomość Chrystusowa) jest wiele do zrobienia. W tych 2 chromosomach dzielących z perspektywy fizycznego ciała oba poziomy rozwoju, zawarta jest wiedza wielu doświadczeń i wielokrotna transformacja danej istoty w zakresie ciała fizycznego, mentalnego, emocjonalnego i wreszcie przyczynowego.