Kluczem do odczucia Jedności z samym sobą jest Miłość do siebie, do własnego życia, do odrzuconych części własnej istoty.
Preludium do rozwoju Miłości własnej jest bezwarunkowa akceptacja tego, kim jesteśmy na tu i teraz, nie wykluczając ciała fizycznego. Opiekując się sobą, odkrywamy inspiracje do uzdrowienia siebie, a następnie pomysły, które rozwijają nasze osobiste talenty, jak również odkrywamy możliwości, które umożliwiają realizację marzeń.
Miłość własna inicjuje rozwój Miłości Uniwersalnej.

Cuda…
Boskie siddhi…
Mistrzowie nigdy nie cenili ich obecności. Traktowali jako etap rozwoju, który jest szczególnie niebezpieczny.
Dostrzegali bowiem, że owe moce są pułapką, która zatrzyma ich na danym etapie wzrostu w wibrację. Zatrzyma poprzez słabość ego, dla którego pieniądze i splendory, jak również władza stanowią atrakcję.
Jezus na pustyni mamiony bogactwem materialnym przez szatana, Budda, któremu oświecenie utrudniały wizje pięknych kobiet.
Trzeba wielkiej samodyscypliny i integracji z własnym celem, aby nie ulec owym atrakcjom.
Choć stanowią iluzję umysłu, są niezwykle silne.

Zawsze pozostajesz w Jedności z Ciszą, Bogiem, Nicością.
To, czego i w jaki sposób doświadczasz jest uwarunkowane poziomem rozwoju świadomości.

Nicość Jest wszystkim, co Jest, ale uwarunkowane obecnością formy, istoty, mogą i budują swój własny świat. Posiadają bowiem aspekt stwórcy i wolną wolę.
Jeśli kreują z serca, z odczucia Miłości, pozostają w Jedności z całością manifestacji.

W życiu chodzi o autentyczność, cokolwiek ona znaczy (naśladownictwo, to strata czasu).
W życiu chodzi o radość odkrywania tajemnic Ducha, w tym dotyku Boga w głębokich czeluściach Ciszy.
Zatem…
Obserwuj.
Smakuj.
Doświadczaj.
Zmieniaj.
Niech Miłość Ducha prowadzi.