Rozwój uwarunkowanej Duszy, to proces w ramach którego poznaje swój potencjał poprzez doświadczenie. Można wyróżnić w nim dwa etapy: nieświadomy i świadomy. Pierwszy z nich realizowany na bazie Zasady Odrębności, gdzie istoty traktują siebie jako odrębne byty. Drugi etap rozpoczyna przebudzenie na swą duchową tożsamość, gdzie uwarunkowana Duszą doświadcza jedności ze wszystkim, co Jest. Jej dalsza droga rozwoju, to świadomy wybór narzędzi i sposobów wzrostu wibracji, poszerzenia okna postrzegania rzeczywistości, a tym samym nieustanny wzrost świadomości. Odkrycie roli Miłości, przyspiesza rozwój uwarunkowanej świadomości i prowadzi do integracji ze Światłem.
***
Kreacja z poziomu odczuwania Miłości, to sposób jak najpełniejszego wyrażenia swego serca, swego potencjału. Świat zewnętrzny, to lustro, dzięki któremu człowiek może ujrzeć siebie, miejsce wzrostu i transformować te aspekty własnej istoty, które jego zdaniem tego wymagają. Jest z innymi, cieszy się, bądź smuci, współgra lub nie. Rozumie, że Boska mądrość mieszka w każdym ludzkim sercu, stąd traktuje innych z szacunkiem i miłością i pozostawia przestrzeń do ich własnego wzrostu wtedy, kiedy podejmą taką decyzję.
***
Żyj i pozwól żyć innym.
Nikt nie przeskoczy poziomu własnego rozwoju. Kochaj, bowiem to najlepsza energia zapewniająca wzrost poziomu wibracji i poszerzenia okna postrzegania Rzeczywistości. Najlepszy sprzymierzeniec tworzenia cudownych doświadczeń i kształtowania szlachetnych cnót. Uzdrowienie i rozwój świadomości zawsze wiąże się z wydobywaniem w życiu tej energii z poziomu własnego serca.
***
Złoty wiek, to etap rozwoju człowieka i ziemskiej społeczności, gdzie Miłość w odczuciu stanowi bazę do urzeczywistnienia.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska
