Czym jest rozwój uwarunkowanej świadomości?
Z mojej perspektywy odkrywaniem potencjału Ducha na coraz wyższym poziomie wibracji.
Tym samym doświadczamy Esencji — Nieskończonego w ograniczonej formie w jedyny i niepowtarzalny dla każdego sposób.
Uczymy się sztuki tworzenia siebie i świata w miarę zrozumienia swej duchowej tożsamości.
Dzięki odkryciu roli Miłości jako najwyższej Energii Stwórczej i wykorzystaniu tej wiedzy w codziennym doświadczeniu nasza kreacja subtelnieje, nabiera mocy i rozświetla każdy atom ludzkiej formy.
Harmonizacja osobistej wibracji z Energią Miłości Uniwersalnej owocuje transformacją wszystkich wymiarów, w tym, ludzkiej formy.
Wzrost wibracji uzyskujemy na drodze integracji wyższych częstotliwości i stabilizacji ich w ludzkiej formie.
Kiedy Przewodnikiem jest odczucie Miłości, proces ten owocuje harmonijnym uwalnianiem starych wzorców tworzenia na bazie energii materialnej natury i stopniową przemianą postrzegania rzeczywistości i świata wartości.
Wyłoniona w procesie wzrostu zmieniona osobowość, dysponuje dostępem do nowej wiedzy z poziomu wyższego umysłu (intuicji).
Dzięki temu rozwój człowieka świadomie wykorzystującego potencjał twórczy wyższego umysłu trwa.
Skutki są odczuwalne i dostrzegalne, tak w zakresie własnej formy, jak i w świecie — lustrze umysłu.
Siły materialnej natury wykorzystywane w procesie życia, to niższe wibracyjnie od Energii Miłości, energie stwórcze.
Najwyższą wibracyjnie siłą wykorzystywaną przez ludzką osobowość jest siła dobroci.
Rozwój człowieka w oparciu o tę siłę prowadzi do wzrostu wibracji i odkrycia Miłości bezwarunkowej w odczuciu.
Kreacja na bazie odczucia Miłości różni się od kreacji na bazie siły dobroci poziomem wibracji i obrazem, w jaki człowiek urzeczywistnia się.
Pełnia jedności energetycznej z Miłością bezwarunkową skutkuje zmianą formy z gęstej materialnej na świetlistą, której nie można dostrzec poprzez zmysły materialne.
Zanim jednak ten proces dokona się, kreacja z odczucia Miłości bezwarunkowej doskonali tak nasze postrzeganie, jak i osobowość, poprzez którą realizujemy potencjał Ducha.
Jezus zawarł tę prawdę w słowach „Po owocach ich poznacie”.
Czy dostrzegasz różnicę pomiędzy kreacją z zaprogramowanego umysłu a realizacją z odczucia siebie?
Czy potrafisz odróżnić realizację z odczucia siebie, od samorealizacji z odczucia Miłości?
Kreacja z „Jestem” to urzeczywistnienie duchowej prawdy na wielu poziomach wibracji.
Owoce kreacji odpowiadają możliwościom pozyskania wiedzy i umiejętności twórczych człowieka. Są uwarunkowane poziomem rozwoju świadomości.
Wzbudzenie entuzjazmu, zaangażowanie w realizację projektu korespondującego z naszym odczuciem, może poważnie wesprzeć proces uzdrowienia siebie, ale dopiero odkrycie Miłości w odczuciu, realnie uzdrawia, czyli harmonizuje wibracje na poziomie atomów z Miłością Uniwersalną — Energią Stwórczą całości manifestacji.
Dlatego istotnym w procesie uzdrawiania jest odróżnienie tych dwóch różnych poziomów wibracyjnych: siły pasji — entuzjazmu, której źródłem jest odczucie siebie (etap rozwoju Miłości własnej) zintegrowane z umysłem, od odczucia Miłości — Energii Stwórczej całości stworzenia, której źródłem jest Dusza Najwyższa, a jej siedzibą — ludzkie serce.
Realizacja z poziomu odczucia Miłości do siebie może ewoluować w kierunku samouwielbienia — narcyzmu lub Miłości Uniwersalnej.
Samouwielbienie to wyraz skupienia wyborów i doświadczeń wokół ego, oddzielnego od innych bytu.
Pozostajemy wówczas w modelu rzeczywistości stworzonym w oparciu o Zasadę Odrębności.
Stagnujemy w rozwoju świadomości bez względu na efekty postrzegane przez zmysły.
Kiedy nasze wybory skupione są wokół odczucia Miłości do wszelkich form, wkraczamy w budowanie modelu rzeczywistości zwanego Zasadą Jedności.
W finale urzeczywistniamy w odczuciu Wielość w Jedności i Jedność w Wielości.
Samadhi otwiera nowy etap urzeczywistnienia naszej Energii.
Na czym polega wykorzystanie narzędzia stwórczego obecnego w 3D — umysłu osobowego?
Z mojej perspektywy na przetwarzaniu odczucia na myśli, słowa i czyny.
Dzięki kreacji z odczucia siebie (a trzeba przyznać, że dla wielu ludzi, to prawdziwy rarytas), budujemy moc własnego serca.
Myśli korespondują z uczuciami, a transformacja osobowości w kierunku wyrażania z wyższego wibracyjnie poziomu rzeczywistości, dokonuje się tylko wtedy, kiedy myśl jest wyrazem odczucia.
Programowanie umysłu (metod jest wiele), może okazać się nieefektywną, a nierzadko szkodliwą manipulacją samym sobą.
Uczucia, to według geometrii Ducha, wewnętrzny system informacyjny.
Zagłuszanie go, manipulacja nim, choćby przez tak zwane pozytywne treści, wynika z niezrozumienia procesu kreatywnego (w tym uzdrawiania siebie) i prowadzi do wydłużenia czasu lekcji, dla których przybyliśmy na Ziemię.
Czy dostrzegasz różnicę pomiędzy kreacją z odczucia entuzjazmu a samorealizacją z poziomu Miłości Uniwersalnej?
Źródła są różne, skutki również.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska