Wolna wola świętą JEST.
Wiele istot w imię realizacji własnych najwyższych idei zapomina o tym pragnąc uszczęśliwiać świat, uczynić życiowe doświadczenie człowieka bardziej harmonijnym i satysfakcjonującym. Prawda jest taka, że każda istota potrzebuje czasu i wiedzy, by w pewnym momencie dotrzeć do prawd, które wcześniej odkryli na swojej drodze inni i wybrać dla siebie najlepszą opcję według własnego rozumienia.
Każda istota może się rozwijać jedynie w oparciu o prawdę, do której sama dociera według własnego rozumienia rzeczywistości opartego na własnych doświadczeniach.
Warto jednak pamiętać wybierając się świadomie na ścieżkę rozwoju, żeby w wyposażeniu osobistym znalazła się Miłość, wiedza, konsekwencja, upór, cierpliwość, wytrwałość i ... poczucie humoru.
Jeśli za wszelką cenę zidentyfikujemy się z prawdą wyrażoną przez istoty na wyższym poziomie rozwoju świadomości, a jednocześnie dla nas - uznane autorytety, pojawiają się karykaturalne konsekwencje.
Na przykład:
W jednym z rozdziałów świętej księgi hinduizmu - Bhagavad-Gity, Kriszna opisuje predyspozycje do wykonywania określonej pracy, bądź upodobanie do działania, dzięki posiadaniu wrodzonych wewnętrznych cech. Na podstawie wrodzonych predyspozycji mówi o ludziach zainteresowanych rozwojem wiedzy (bramini), rozwiązywaniem problemów strategicznych (kshartiowie), umiejętnościami kupieckimi (vajśowie) itd. Istoty o niższym poziomie rozwoju świadomości ustrukturyzowały tę wiedzę zgodnie z własnym rozumieniem i stworzyły system kastowy.
Błędne rozumienia niesie wiele problemów.
Wtrącać się w życie istot, oznacza szkodzić zarówno im, jak i samemu sobie. Ten kto narzuca siebie, posiada małą jawną moc; ten kto nie narzuca siebie, ma wielką tajemną moc [...]. Doskonały człowiek nie wtrąca się w życie istot, nie narzuca im siebie, lecz pomaga wszystkim istotom w osiągnięciu wolności.
Co myślisz?
Co czujesz?
Czy dokonując kolejnego wyboru stawiasz sobie te pytania?
Czy obserwujesz reakcję...?
Czy potrafisz odczytać przekaz wiedzy w postaci odczucia, w jakim kierunku podążyć?
Czytanie Księgi Życia, jest niełatwą sztuką, ale im więcej ćwiczysz, tym sprawniej to wychodzi.
Nagroda jest wielka - poczucie uskrzydlenia, płynięcia, poza czasem, choć z umiejscowieniem w czasie uzgodnionym, poza presją, choć nadal w strukturach.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska