***

Miłość nie traktuje innych istot przedmiotowo, bowiem jej celem jest głębia samopoznania poprzez samowyrażenie, a nie realizacja idei – wyobrażenia umysłu osobowego.
Tam gdzie działasz dla celu, kształtujesz cechy twardego gracza.
Postrzegasz rzeczywistość, jak pole bitwy, a przeciwnikami są nawet ludzie, którzy z Miłością i czystością intencji wspierali Twoją podróż.
Żądza niszczy, tak Ciebie, jak i wszystkich uczestników relacji, bowiem dla człowieka kreującego z wyobrażeń, liczy się tylko cel.
Ludzkie uczucia wykorzystuje dla uzyskania tego, czego pragnie.
Kiedy żądza zostanie zaspokojona, po pewnym czasie człowiek wykorzystujący jej siłę nośną, poszukuje dla samozaspokojenia kolejnych istot, nierzadko manipulując ich uczuciami.
Brak zaspokojenia żądzy wiąże się z poszukiwaniem i karaniem potencjalnych winowajców.
Miłość integruje, żądza niszczy.
Miłość obdarowuje, żądza wykorzystuje.
Miłość prowadzi do wolności w odczuciu, żądza do zniewolenia umysłu niekończącymi się pragnieniami, których zaspokojenie traktuje jako priorytet.
Miłość przyciąga Miłość.
Żądza przyciąga zachłanników, którzy towarzyszą dopóty, dopóki masz ich, czym obdarowywać.
Kiedy Twoja atrakcja się kończy, odchodzą.

***

Jeśli konfrontujesz się z prawdą ludzkiego serca, która trafia na Twoją blokadę (stare wzorce tworzenia swego świata, które zaowocowały cierpieniem), możesz odczuwać dyskomfort.
Jeśli obwiniasz drugiego człowieka za jej obecność, nic nie zyskujesz, co najwyżej chwilowy spokój, jeśli go oddalisz od siebie. Blokada pozostanie. Za jakiś czas ujawni się w innej relacji.
Akceptacja własnego odczucia umożliwia uzdrowienie siebie.

***

Srodzy nauczyciele i trudne wyzwania, wydobywają z głębin Ducha najszlachetniejsze dary – mądrość, miłość, odwagę, sprawiedliwość i wiele innych.
Miłe doświadczenia i wspólna zabawa w pożądanym towarzystwie, wprowadza w codzienne życie, urok chwili i magię.
Właściwe zrozumienie wszystkiego, czego doświadczamy, wynika z zaufania do samego procesu życia. Ułatwia podróż.
Wszystko, czego doświadczamy służy rozwojowi świadomości.

***

Każdy wybór określa nasze rozumienie siebie i rzeczywistości.
Każdy człowiek podąża jedyną i niepowtarzalną drogą odkrywania potencjału Ducha.
Tylko Energia Miłości integruje wszystko i wszystkich.
Jej odkrywanie we własnym sercu jest naszą osobistą drogą urzeczywistnienia siebie z odczucia.

***

Prawo Rezonansu określa sposób integrowania istot, które reprezentują ten sam poziom wibracji. Nie oznacza, to samorealizacji w ramach identycznego działania, ale raczej konsekwencję kreacji – Miłość bezwarunkową.
Jedność w różnorodności i różnorodność w Jedności.

***

Jak odkryć Miłość we własnym sercu?
Z mojej perspektywy drogą jest samorealizacja z odczucia siebie, świadomy wybór (na każdy moment) najwyższych uczuć i najwyższej jakości myśli do urzeczywistnienia. Kiedy poczujemy Miłość, zostaniemy poprowadzeni optymalnym szlakiem własnego wzrostu.

***

Kiedy zaakceptujemy siebie na tu i teraz, bez osądu, bez poczucia winy, otwieramy się na drogę realizacji z odczucia siebie. Nie czujemy Miłości, ale posiadamy na tyle wysoką samoocenę, że nie ulegamy presji innych, tych, którzy usiłują narzucić nam swoją wizję rzeczywistości i rozwoju. To trudny etap, w finale którego zaczynamy odczuwać Miłość do siebie, swego życia.
W konsekwencji tworzymy swoje życie na bazie wyższych jakościowo uczuć, co koresponduje z najwyższej jakości myślami.
W następstwie własnej twórczości doświadczamy spełnienia w różnych obszarach życia.

***

Kreację serca inicjuje odczucie Miłości.
To etap dostępu do inspiracji z wysokich częstotliwości Powszechnego Pola Energetycznego i wykorzystywania ich do twórczości z mocą serca, mocą Miłości.
Poza optymalnymi doświadczeniami, szybko wzrastamy w wibrację i zmierzamy do poziomu rozwoju określanego jako Świadomość Chrystusowa.

Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska

Fot. Sara Stępień