Bez względu na nasze przeszłe doświadczenia, bez względu na ból i cierpienie, które one przyniosły, każda chwila jest sposobnością do zakończenia etapu doświadczania przykrości i niespełnienia.
Najlepszym sojusznikiem na tej drodze jest uświadomienie sobie, iż to czego doświadczamy jest skutkiem kreacji na bazie naszych głęboko zakorzenionych poglądów. Jeśli nam się uda zmienić głęboko zakorzenione przekonania, otwieramy nowy rozdział naszej kreatywności, nowy rozdział doświadczenia rzeczywistości.
Trudności związane ze zmianą przekonań wynikają z faktu, iż to na ich bazie przyciągamy istoty, które ugruntowują stare poglądy, starą podstawę do tworzenia.
Jeśli nadal interesuje nas zmiana obrazu życia, na bazie wewnętrznej transformacji możemy w pewnym momencie poczuć się osamotnieni. Często na tym etapie ludzie wracają do "starego świata".
Ale samotność jest nam potrzebna. Dzięki niej możemy swobodnie zweryfikować swoje potrzeby i wybrać dokładnie to, co pragniemy urzeczywistnić, a nie to, co narzuca nam świat zewnętrzny!
Jeśli wytrwamy w Ciszy, powoli stare obrazy zaczynają się oddalać z pola widzenia, a energia, którą inwestowaliśmy w ich podtrzymanie, wraca do naszego życia. Czujemy więcej siły, więcej radosnej ekscytacji.
Nie inwestujmy odzyskanej energii w stare schematy działania, ale raczej szukajmy w sobie nowych inspiracji, nowej koncepcji dzięki której rozwiniemy "skrzydła" szerzej, zobaczymy otaczającą rzeczywistość w inny, niedotykalny dotychczas dla nas sposób.
Ludzie pragną zmieniać świat. Poprawiać, ulepszać funkcjonowanie w skali jednostki czy społeczeństwa poprzez system kar i nagród, ale realna zmiana otaczającej rzeczywistości jest związana z wewnętrzną przemianą nas samych.
Nie traktujmy chwilowego oddalenia od nurtu życia w kategoriach mechanizmów obrony psychologicznej. Oddalenie to chwila odpoczynku, to czas na dokonanie nowego wybory, a nie sposób na tłumienie własnych marzeń, czy zaprzeczenie potrzeby własnej realizacji.
Jeśli utkniemy w nawykowym stosowaniu mechanizmów obrony psychologicznej, oddalamy się od nurtu życia i... od samych siebie.
Nawykowe tłumienie własnych potrzeb wynikające z obecności problemów emocjonalnych czy niskich wibracji w innych sferach naszej istoty, prowadzi do izolacji i udaremnia dalszy rozwój. To bardzo wysoka cena za ucieczkę, za brak miłości własnej.
Wśród uczestników warsztatów prowadzonych przez Centrum OBK "Vega", znajdowali się ludzie zafascynowani filozofią Dalekiego Wschodu. Szczególnie istoty mające problemy z własną emocjonalnością traktowały ucieczkę od świata zewnętrznego jako wyższy stopień realizacji duchowej.
Najskrytsze marzenia składały na "ołtarzu" błędnego przekonania o poziomie własnego rozwoju i... bardzo skutecznie hamowały swoje dalsze wzrastanie.
Spójrz na siebie oczami bezwarunkowej akceptacji.
Wejdź w Ciszę.
Pozwól płynąć myślom - obrazom.
Nie koncentruj uwagi na jakiejkolwiek emocji.
Niech płyną.
Po pewnym czasie intensywność obrazów maleje, emocje cichną, a Ty wciąż trwasz.
Czujesz przypływ energii, czujesz życie, choć na planie umysłu nie pojawia się ani jedna myśl.
Trwasz.
Po pewnym czasie pojawia się obraz na którym dłużej zatrzymujesz uwagę.
Czujesz szysze bicie serca.
Zatrzymaj się.
Pozwól płynąć obrazom, obserwuj swoje uczucia.
Co przyniosła Ci w darze Cisza...?
Może to nowa inspiracja do praktycznego wykorzystania...?
Co czujesz...?
Pójdź za swoją inspiracją.
Wykorzystaj w działaniu informację, którą przyniosła.
Doświadczaj.
Obserwuj siebie.
Poszerzaj swój ogląd rzeczywistości w oparciu o kolejne elementy doświadczenia.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska