Czy można świadomie desygnować cierpienie na nauczyciela życia czy raczej jest wybór wynikający z braku wiedzy i niedostatku miłości?

Dlaczego "wybierając" cierpienie oddalamy się od doświadczania swej Prawdziwej Natury?

Stare przysłowie mówi, że "nieszczęścia chodzą parami". Obserwacja potwierdza to spostrzeżenie. 
Dlaczego tak się dzieje?

W jaki sposób "opuścić" rozdział księgi życia, w której dominują ból i cierpienie?

Czy skupiając myśli na bólu i cierpieniu, możemy się uwolnić ze szponów nieszczęścia?

Dlaczego aspirującym do poprawy jakości życia istotom, potrzebna jest wiedza o zarządzaniu mentalnym i emocjonalnym poziomem życia?

Miłość jest najpotężniejszym sojusznikiem istot uwalniających się od blokad udaremniających doświadczanie radości, spełnienia i satysfakcji. 
Dlaczego?