To, co wyrażasz, jest odzwierciedleniem Twojego rozumienia rzeczywistości, wyrazem poziomu rozwoju Twojej świadomości. Z mojej perspektywy wygląda to zupełnie inaczej. Współczucie, miłosierdzie, empatia, to różne sposoby odczuwania i wyrażania Miłości.
Rozwój serca, czyli poziomu odczuwania Miłości, to duże wyzwanie. Wymaga, podobnie jak rozwój innych poziomów ludzkiej istoty, otwartości, wiedzy, pracy i czasu. Nieświadomy rozwój zawsze jest długotrwałym procesem, a skrajne uczucia i związane z nimi odległe od oczekiwań doświadczenia, są naturalną konsekwencją.
Poziom rozwoju świadomości jest uwarunkowany rozwiniętymi ewolucyjnie wewnętrznymi cechami. Jest soczewką poprzez którą percypujemy rzeczywistość, tworzymy swój świat oraz doświadczamy skutków twórczości własnej bądź współtworzonej z innymi istotami. Każda sytuacja jest możliwością przyjrzenia się sobie pod kątem ukształtowanych cech i wyboru kierunku dalszego rozwoju. Rzeczywistość, której doświadczamy jest konsekwencją wyborów z przeszłości, tworzenia z poziomu osobistych przekonań jak i współtworzenia z innymi. To, co postrzegamy, tworzymy i doświadczamy wiąże się z rozumieniem rzeczywistości. Sygnalizuje również poziom rozwoju naszej świadomości.
Samoobserwacja, to podstawowe narzędzie do poznawania własnego potencjału, a co z tym się wiąże, świadomego wyboru jednego z aspektów naszej istoty, który pragniemy poznawać i rozwijać. Rozwój jest integralnie związany z doświadczeniem niematerialnej koncepcji w przestrzeni zmysłowego odczuwania.
Wielu ludzi nawykowo krytykuje wszystko i wszystkich. Działania, które uruchamiają często są niszczące dla wielu istot, nie wyłączając ich samych. Często są przekonani o własnej nieomylności w serwowaniu opinii i odrzucają wiedzę oferowaną przez innych, spoglądających z innej perspektywy.
Ich przekonanie o własnej nieomylności, to iluzja. W płynnej rzeczywistości jednostkowy ogląd, to raptem kamyczek wiedzy dotyczący własnej soczewki percepcyjnej. Ni mniej, ni więcej.
Nie ma istot nieomylnych. Istnieją jedynie różne sposoby postrzegania, tworzenia i doświadczania tej samej rzeczywistości. Wraz z rozwojem, nasz ogląd zmienia się. Współdziałanie oznacza akceptację różnorodności postrzegania i pozostawia otwartość na wypracowanie wspólnej płaszczyzny do tworzenia i doświadczania, oraz pomnażania wiedzy o możliwościach zjednoczonego potencjału.
Kreacja z poziomu wyobrażeń, pomijająca odczucie Miłości jest wstępem do tworzenia rzeczywistości na bazie labiryntu przekonań ukształtowanych i utrwalanych poprzez przeszłe doświadczenia. Wyjściem z labiryntu jest zrozumienie potrzeby integracji umysłu z sercem. Wiąże się to często z procesem uwalniania blokad emocjonalnych, co wymaga wiedzy, pracy i czasu.
Przeszłe doświadczenia, szczególnie te bardzo pożądane i cenione z perspektywy osobowości, mogły przyczynić się do ukształtowania wewnętrznych cech uniemożliwiających dalszy harmonijny rozwój. Pycha, wyniosłość, bezwzględność, zarozumiałość, złośliwość, chciwość, to cechy rozwijane często przez istoty, które dzięki wielkiemu egoizmowi uzyskały awans na drabinie hierarchii społecznej lub finansowej. Cechy te warunkują tworzenie w ramach kreacji kolejnych fragmentów labiryntu bez możliwości opuszczenia go, jeśli dana istota nie zrozumie potrzeby włączenia w proces własnego serca.
Jeśli dostatecznie długo obserwujemy siebie, powoli dostrzegamy czym w istocie są przekonania. Widzimy strukturę, którą sami zasilamy poprzez kolejne wybory. Identyfikujemy się z nią.
Skoro sami stworzyliśmy własne przekonania, tylko my możemy je zmienić. Otwartość na zmianę, to połowa sukcesu. Często mamy problem z określeniem kierunku zmiany.
Ażeby zmienić przekonania, musimy uruchomić nowy poziom własnej istoty.To poziom Miłości.
Jeśli rozwinęliśmy Miłość do siebie, musimy zainwestować energię rozwój Miłości do innych istot, bądź innych aspektów rzeczywistości. Skupić się na działaniu, które realnie wspiera. Istnieje wiele instytucji, w ramach których ratuje się bądź wspiera życie innych istot. Tylko w działaniu, wielokrotnie powielonym, możemy ukształtować Miłość do innego, poza nami samymi, fragmentu rzeczywistości.
Wyobrażenie o sobie nie jest tożsame z przekonaniem. Jeśli uważamy się za kochającą istotę, skonfrontujmy swoje odczucie i działanie w obliczu zagrożenia życia innych istot.
Tylko w działaniu widać, gdzie jesteśmy sami dla siebie w naszym własnym rozwoju.
Czy trwając przy dotychczasowych przekonaniach stworzysz inną rzeczywistość?
Jeśli robisz to, co zawsze robiłeś, będziesz miał to, co zawsze miałeś.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska
Ilustracja: "Summit Light" autorstwa Arnd Kolleck