Witaj na blogu!

Rozwój DCXXXIII

Rozwój DCXXXIII

Jesteśmy zawsze połączeni z Bogiem, choć nie zawsze mamy świadomość tego faktu. Stopień tego połączenia jest uwarunkowany ilością Światła, z którą potrafimy się zintegrować.

Dojrzałość do integracji z Duszą nie zależy od chęci, ale szlachetnych cnót.

Moc Duszy płynie z otwarcia na Miłość. Im więcej Miłości w doświadczeniu, tym większa moc Duszy. Integracja z innymi odbywa się na wielu poziomach, ale bazą jest Miłość.

Mądrość, Miłość, Piękno to okna poprzez które postrzegamy i wyrażamy Siebie. Okna te "otwieramy" dzięki praktycznemu wykorzystaniu inspiracji płynących na bazie Miłości. W ten sposób kształtujemy szlachetne cnoty, czyli ramy naszego uwarunkowanego doświadczenia.

Szlachetne cnoty, to skutek kreacji serca. Światło Boga ujawnia je w doświadczeniu.

W procesie rozwoju osobowość wielokrotnie zmienia swoje cechy, czemu towarzyszy uwalnianie blokad emocjonalnych. Stąd w życiu adepta rozwoju nieoczekiwane zmiany nastroju. Jeśli uwarunkowana Dusza podnosi wibrację, wówczas uwalnia blokady. Ich ilość topnieje, a sposób odczuwania, zmienia się na bardziej łagodny.

Rozwój to proces odkrywania swej prawdziwej tożsamości.

Kiedy Dusza zaliczy wszystkie doświadczenia i zdobędzie wiedzę o sobie, opuszcza ciało. Proces umierania zna każda uwarunkowana Dusza. Proces wniebowstąpienia kończy pobyt w świecie samsary[1].

W procesie umierania rozpadają się trzy dolne czakry. Cztery wyższe, pozostają. W najbliższym wyższym wymiarze stanowią Twój potencjał kreatywny na tym poziomie i w kolejnym wcieleniu, w trzecim wymiarze. To, co dziecko przynosi ze sobą w chwili narodzin jest uwarunkowane tym, co zabiera z tego wymiaru w procesie umierania z poprzedniego pobytu.

Wyzwolenie uwarunkowanej świadomości, to wolność od wpływu sił materialnej natury co oznacza pełną jedność z Duszą i opuszczenie trzeciego wymiaru w procesie wniebowstąpienia.


Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska


Ilustracja autorstwa Joshua Reddekopp na Unsplash

1. Saṅsāra lub saṃsāra – w hinduizmie, dźinizmie i buddyzmie termin dosłownie oznacza nieustanne wędrowanie, czyli kołowrót narodzin i śmierci, cykl reinkarnacji, któremu od niezmierzonego okresu podlegają wszystkie żywe istoty włącznie z istotami boskimi (dewy). Po każdym kolejnym wcieleniu następne jest wybierane w zależności od nagromadzonej karmy. W buddyzmie wyzwolenie z sansary następuje dzięki kroczeniu szlachetną ośmioraką ścieżką, która prowadzi do nirwany. Źródło: Wikipedia

Więcej w tej kategorii: « Rozwój DCXXXII Rozwój DCXXXIV »
Powrót na górę