Śmierć. Dla istoty utożsamiającej się z ego, odejście bliskich, to problem, strata lub uwolnienie... ból i rozpacz lub odpoczynek. To kwestia kontekstu uczuciowego, w jaki sposób odbierają Ci, którzy zostają. Dla umierającego sposób odchodzenia jest uwarunkowany jego wiedzą, wiarą, stanem świadomości, wiekiem. Dla istoty zintegrowanej z Duszą, śmierć jest stanem przejściowym pomiędzy gęstą i mniej gęsta formą.
Twórczość Duszy nie ustaje wraz ze śmiercią. Tworzy nadal w wymiarze, do którego trafia po śmierci.
***
Człowiek, który w swoim rozwoju dotarł do "umysłu intuicyjnego", czerpie swoje wizje do tworzenia rzeczywistości z Powszechnego Pola Energetycznego. Taki rodzaj kreacji nazywam ściąganiem nieba na Ziemię.
Człowiek, który identyfikuje swoją tożsamość z ego, kreuje w oparciu o inteligencję i wiedzę płynącą ze świata zmysłów - tworzy swoje doświadczenie na bazie "umysłu osobowego".
Prawdziwym zabójcą wiedzy i kreacji z poziomu umysłu intuicyjnego jest żądza.
***
Zmartwienie, to adwokat diabła. Spójrz na problem jak na wyzwanie, dzięki któremu uzyskasz wiedzę o sobie, swoim potencjale, o świecie, w którym żyjesz. Ból i cierpienie, które towarzyszą uwalnianiu starej skorupy - struktury osobowości możesz minimalizować dzięki Miłości. Dopóki uwarunkowana Dusza pozostaje pod wpływem sił materialnej natury, dopóty cierpi. Nawet istota przebudzona na swoją Boską Naturę doświadcza skutków transformacji. Różnica jest jednak zasadnicza: przebudzona na swoją Boską Naturę istota, nie identyfikuje się z cierpieniem.
***
Dusza tworzy i poprzez własną twórczość poznaje Siebie. Poziomów twórczości jest wiele. Kiedy kończy cykl tworzenia w świecie, w którym identyfikuje się z ego, otwiera nowy rozdział swego istnienia nadal jako forma, ale że świadomością jedności wszystkich i wszystkiego. Wówczas tworzy w Symfonii Brylantowych Serc.
***
Miłość jest Energią tworzenia. Kto kocha dociera do Stwórcy.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska