Ego, to narzędzie, które służy do manifestacji subtelnej Duszy w świecie gęstej energii. Dopóki człowiek identyfikuje się z ego, jako własną tożsamością, dopóty tkwi w iluzji świata zmysłów.
Ego, czyli wtórna tożsamość Duszy, to narzędzie. Umożliwia Duszy poznanie swego potencjału w świecie zmysłów.
***
Umysł osobowy to sztuczny konstrukt - narzędzie do manifestacji potencjału Duszy. Istotnym jest odróżnienie Duszy od jej narzędzi. Umysł różnicujący, albo jak mówią buddyści, umysł fundamentalny jest Boskim obserwatorem, którzy przyzwala na kreację umysłu osobowego. Umysł osobowy i zmysły tworzą w świecie iluzji. Uwarunkowana Dusza identyfikuje się z umysłem osobowym i doświadcza zgodnie z jego wyborem w świecie zmysłów.
***
Umysł człowieka, to narzędzie dla uwarunkowanej Duszy. Jeśli kooperuje z sercem, tworzy piękno i dobro.
***
Tak jak małe dziecko ewoluuje i zmienia siebie, tak również wzrasta uwarunkowana Dusza. Bez względu, na jakim etapie wzrostu się znajduje, jej najgłębszą istotą jest Boska Energia.
***
Dusza jest Ciszą. To, czego potrzebujemy, to podnieść wibrację, czyli wzrosnąć, aby ją odczuwać. Każde doświadczenie ma dwa aspekty, jak każda moneta ma awers i rewers. Jednym jest doświadczenie drugim, poznanie. Rozwój obejmuje oba aspekty. Tak więc im więcej rozumiemy, tym nasz świadomy wybór przybliża nas do uwolnienia z uwarunkowania przez siły materialnej natury.
***
Rozwój przebiega od zamanifestowanej cząsteczki do... cząsteczki, która wtapia się w Ocean Ciszy. Pomiędzy jest to, co upostaciowane formy nazywają życiem.
***
Nie martw się co powie świat. Człowiek nie widzi człowieka, ale jedynie swoje własne o nim wyobrażenie.
Piękno Duszy wyraża się na wielość sposobów. Subtelność, delikatność, to cechy które Dusza ujawnia tylko wtedy, kiedy istnieją zewnętrzne korzystne warunki. Człowiek nie rozwija się w Pustce, ale wśród ludzi. To ludzie w dużej mierze są odpowiedzialni za to, co Dusza ujawnia w swej kreacji. W świecie ciepła Miłości, subtelne piękno jest wysoko cenione, w świecie żądzy i rywalizacji, subtelne piękno jest niedostrzegalne, a istoty, które nim emanują, są traktowane jako osoby drugiej kategorii.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska