Każda wcielona Dusza podlega wpływowi sił materialnej natury. Nawet mistrz, który ujrzał swą Boską Naturę pozostaje pod wpływem guny, która dominuje w jego doświadczeniu, jeśli kreuje w tym świecie. Dusza nie czyni nic. Jest czystą świadomością, jak ekran w kinie.
Uwarunkowana Dusza zapomina o swej Boskości w świecie podlegającym wpływowi sił materialnej natury. Dzięki temu może budować swoją Boskość krok po kroku dokonując najwyższego z możliwych dla siebie, wyboru. Kiedy jej wibracja jako uwarunkowanej duszy wzrośnie do poziomu tej części duszy, która nie jest uwarunkowana i cały czas pozostaje w świecie Ducha, może się zintegrować w pełni.
Uwarunkowanie Duszy polega na jej dobrowolnej identyfikacji z tożsamością osobową w celu realizacji tego, czego bez narzędzi takich jak umysł, inteligencja, ciało i ego, uzyskać nie może. Pragnie szczegółowo poznać siebie w każdym z możliwych aspektów, stąd pomysł na kreację.
Uwarunkowana dusza pozostaje pod wpływem niższej od niej samej energii sił materialnej natury: dobroci, pasji i ignorancji. Rozwój prowadzi do uświadomienia sobie obecności tych sił i uwolnienia spod ich wpływu. Wpływ siły dobroci jest integralnie związany z kreacją serca.
Szlachetne cnoty, to skutek drogi rozwoju, gdzie dominuje guna dobroci, a wybory człowieka, bazują na Miłości w odczuciu.
Dominująca w obrazie życia społecznego guna pasji, prowadzi do rozwoju tych cech ludzkiej osobowości: chciwości, zazdrości, zawiści, nietolerancji, niegodziwości itd. Istota posiadająca te cechy, tworzy piekielne warunki do życia dla siebie i innych.
Dusza uwarunkowana siłami materialnej natury rozpoznaje szlachetne cnoty i kreuje swoje doświadczenia na ich bazie. To proces wzbogacania w wiedzę o swym potencjale, droga dzięki której odkrywamy piękno własne i wzrastamy energetycznie, aż do o integracji z Duszą. Dalszy rozwój dokonuje się na poziomie wibracji Duszy uwolnionej spod wpływu sił natury materialnej, czyli w czwartym wymiarze.
Uwarunkowana Dusza w swej podróży do prawdziwej tożsamości odkrywa oblicze własnego potencjału i wzrasta w wibrację. Jednocześnie tym samym, tworzy wespół zespół z innymi zmierzającymi do uwolnienia spod wpływu sił materialnej natury, Duszami, warunki do manifestacji wibracji Najwyższej. Im więcej Dusz uwalnia się spod wpływu sił materialnej natury, tym wyższy poziom wibracji, a tym samym opcjonalne warunki do manifestacji wibracji Najwyższej.
Dusza Najwyższa jest mieszkańcem ludzkiego serca. Kto odkryje tę prawdę, uzyskuje dostęp do mapy własnego rozwoju przez Miłość.
Miłość jest Energią Stwórczą, Boga. Jeśli uwarunkowana świadomość uzyska dostęp do serca własnego i rozwija go poprzez wybory na fali Miłości wzrasta w boską moc. Droga jest jedyną i niepowtarzalną podróżą do jedności ze wszystkim, co Jest.
Miłość serca własnego integruje wszystko i wszystkich. Istota kreująca z serca posiada dostęp intuicyjny do najwyższego potencjału Ducha i możliwość pozyskania inspiracji do tworzenia ziemskiego nieba.
Niechaj więc Serce pieśń swoją śpiewa,
Niechaj rozkwita
I każdy dzień radosny
Twórczością Serca swego wita.
Niechaj bez presji,
Przemocy urzeczywistnia siebie
I niechaj tworzy swe życie,
A w każdej swej potrzebie
Zwraca się
Do Mądrości pierwotnej
Serca swego,
Miłością Boską
Całkowicie wypełnionego.
Moc człowieka płynąca z duszy to moc jego serca. Wyraża się na wielość sposobów. Jej źródłem jest Ocean Ciszy.
Kiedy źródłem Twej twórczości jest Miłość, każde działanie ujawnia szlachetne cnoty. Ich obecność jest naturalną konsekwencją kreacji serca.
Jeśli w sercu odczuwasz Miłość, Twój umysł wypełniają najpiękniejsze myśli, a działania przynoszą radość i satysfakcję.
Tylko odczucie Miłości we własnym sercu gwarantuje właściwy kierunek rozwoju i sposób podróżowania.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska