ŚWIATŁO świeci nieustannie. Co oświetla? Prawdę naszego wewnętrznego świata, tego, który stworzył nasz umysł w swej duchowej podróży. Kiedy patrzysz na światło nie dostrzegasz różnorodności, która kryje jego potencjał. Potrzebujesz ekranu, by ujrzeć zaszyfrowaną w nim treść.
***
Lustro jest iluzją, ale dzięki niemu można ujrzeć swoje ewoluujące oblicze, rozkoszować się ciepłem słońca, podziwiać szelest liści w podmuchu wiosennego wietrzyku. Można tworzyć kunsztowne potrawy i doświadczać subtelnych rozkoszy podniebienia. To wszystko tworzy Duch, by poznać siebie. Płyń zatem i rozkoszuj zmysły, baw się twórczością, rozwiązuj zagadki wszechświata i poznawaj nowe elementy nieskończonego potencjału Ducha, albo kierunkuj swą podróż do Jedności, do Królestwa Nicości, do Boga. Zawsze wybierasz to, do czego jesteś przygotowany.
Precyzja... sztuki tworzenia rozpoczyna się od realizacji w materii.
***
Rzeczywistość odsłania swoje oblicze wraz ze wzrostem świadomości. Obraz pulsującego miasta postrzegany z poziomu chodnika, nie jest tym samym, co widok miasta z 80 piętra wysokościowca.
***
Zmiana postrzegania i tworzenia wiąże się z doświadczeniem siebie z szerszej perspektywy, aniżeli osobowość. Dostrzegamy wówczas myśli, emocje i działanie jako narzędzia do tworzenia, a nowe koncepcje, wizje i ich urzeczywistnienie, wybieramy zgodnie z potrzebą - uzdrawianiem siebie lub rozwojem.
***
Kiedy budzisz się na swą świadomość, patrzysz na obrazy tworzone w umyśle jak na film w kinie. Możesz się z nim identyfikować lub nie. To kwestia wyboru. Nie walczysz, bo widzisz iluzję.
Wyrażasz prawdę własnego odczucia, bowiem dostrzegasz w samowyrażeniu, możliwość poznania siebie.
Opinie, ocena, osądy innych są bez znaczenia dla człowieka, który platformę doświadczenia - świat traktuje z perspektywy samopoznania. Taki człowiek nie oczekuje na nagrodę czy aplauz. To jest bez znaczenia dla zaspokojenia jego potrzeby.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska
Ilustracja tekstu: Marcel Kessler z Pixabay