Dzisiejszy dzień ujawnia cechy charakteru, poglądy, intencje i poziom rozwoju emocjonalnego wielu ludzi. Warto przyjrzeć się przede wszystkim temu, co generujemy sami i zobaczyć przekonania stanowiące źródło filtru przez który postrzegamy rzeczywistość. Tylko wtedy, gdy jesteśmy świadomi posiadanych cech wewnętrznych, preferowanych wartości czy priorytetów, możemy je zmienić pod warunkiem odczucia takiej potrzeby.

Czy manipulacja jest narzędziem ludzkiego rozwoju?

Jaką rzeczywistość tworzymy poprzez eskalację nienawiści, zawiści, zazdrości, niechęci, wybujałej żądzy splendorów i pieniędzy? Czy na pewno wiemy dokąd zmierzamy? Czy narzędzia dzięki którym chcemy urzeczywistnić swoje zamiary są dostosowane do możliwości uzyskania celu? Jakie konsekwencje wiążą się z naszą samo realizacją dla innych istot współtworzących rzeczywistość, nasz wspólny dom?

Żądanie, aby inni byli rzecznikami tych samych wartości, poglądów czy preferencji, to niedorzeczność. Każdy człowiek, to inny świat, świat myśli, wyobrażeń, poglądów ukształtowanych przez środowisko życia na bazie indywidualnych, wrodzonych, predyspozycji. Konsekwencją różnorodności jest odmienny sposób postrzegania i rozumienia rzeczywistości.

Ludziom nie brakuje wiedzy, ale odczuwania Miłości.

Stare przekonania są jak skostniałe struktury, które nie dają przyzwolenia energii życia na naturalny, swobodny przepływ, z którym zawsze wiążą się zmiany.

Ludzka twórczość jest miernikiem rozwoju świadomości twórcy wówczas, gdy płynie z głębin własnej istoty. Stanowi ona dla nas pewien rodzaj informacji, dokąd w swej ziemskiej podróży dotarliśmy i wskazówki dotyczące kolejnego etapu.

Największe znaczenie dla oceny realnego wzrostu ma więc to, co "wytapiamy" z siebie, ma nasze odczucie i werbalizacja tego, co odczuwamy. Kreacja z poziomu odczuwania jest wyrazem przekonań, które leżą u podłoża indywidualnej samorealizacji. Doświadczenie skutków własnych wyborów pozwala nam oszacować wartość przekonań ukształtowanych poprzez przeszłe doświadczenia i zadecydować o ich dalszym losie.

Do czego potrzebujemy struktur? 
Z mojej perspektywy struktury do pewnego stopnia umożliwiają zrozumienie procesu życia. Jednak należy pamiętać, że ramują doświadczenie, co oznacza konieczność ich ewolucji. Podwaliną dla budowania struktur są ludzkie przekonania.

Brak zmiany przekonań oznacza stagnację w rozwoju. To również informacja dla nas, której należy się przyjrzeć, ponieważ rozwój, to nieustający proces przemian własnej istoty na wielu poziomach.

Ewoluująca istota zmienia się. Jej priorytety, preferencje również podlegają zmianie, jeśli ma szacunek do własnego życia i uczciwie wyraża siebie, to za kogo uważa się na dany moment własnego rozwoju.

O wielkości człowieka decydują jego wybory, w tym stosunek do chorych, niepełnosprawnych członków społeczności. Co można powiedzieć o ludziach zajmujących w państwie kluczowe stanowiska, posiadających wpływ na jakość życia najuboższych, dla których niepełnosprawność czy bieda, to jedynie liczby określające populację darmozjadów?

Władza jest taka, jacy są ludzie decydujący o życiu wielości. Jakimi cechami wewnętrznymi powinien Twoim zdaniem dysponować przedstawiciel władz państwowych?

Przeżyłam wiele lat w tym kraju. Zmieniały się opcje polityczne, ludzie piastujący odpowiedzialne stanowiska, decydenci kształtu życia wielu istot. Niezmienny pozostawał jedynie stosunek kolejnych rządów do tych, którzy pomocy potrzebowali najbardziej - bezbronnych chorych, czasami kalekich ludzi, bezdomnych, a to właśnie w tej relacji widać prawdziwą wielkość człowieka, tudzież władzy, którą on reprezentuje.

Po uzyskaniu partykularnych interesów, reprezentanci woli narodu tracili wzrok i słuch w obliczu potrzeb wyborców, a sztab wyspecjalizowanych służalczych urzędników skutecznie odstraszał wszystkich petentów.

Rządziło tym krajem kilka opcji politycznych. W poruszanej przeze mnie kwestii, jako zwykły śmiertelnik nie zaobserwowałam zmiany. Ochłapy z pańskiego stołu, może dla uspokojenia własnego sumienia bądź usankcjonowania mitu o demokratycznej władzy reprezentującej wolę ludu, rzucali wszyscy. Wiele bólu, łez, dojmującego cierpienia, doświadczania głodu i nędzy za ich sprawą stało się rzeczywistością najbardziej potrzebujących obywateli Polskiej Rzeczypospolitej.

Każda sytuacja jest sposobnością, ażeby zobaczyć siebie. Co to stwierdzenie oznacza dla Ciebie?

Świat jest lustrem. Możemy w nim ujrzeć to, co rzeczywiście w nas jest lub to, co pragniemy dostrzegać.

Kiedy posiłkujemy się racjonalizacją?

Być sobą. Co to oznacza dla Ciebie?

Czym różni się prawda płynąca z wyobrażenia od prawdy Twojego osobistego doświadczenia?

Dlaczego posługiwanie się prawdą płynącą z wyobrażenia oddala nas od Prawdy o nas samych?

Jak rozumiesz cytat: "wśród najbliższych przyjaciół, psy zająca zjadły"?

Wielu ludzi usiłuje zmieniać świat, ale prawdą jest, że to, co uważa za rzeczywistość jest jedynie odbiciem umysłów ludzi, którzy go tworzą. Czy manipulując lustrem zmienimy rzeczywistość?

Od czego zależy nasza codzienna twórczość?

Kiedy doświadczamy zadowolenia i satysfakcji w ramach procesu tworzenia?