Co jest dla Ciebie ważniejsze: słowa czy czyny?

Dla mnie liczą się czyny. Słowa nie zawsze odzwierciedlają prawdziwe intencje człowieka, czy jego uczucia.

Spójrz na relacje. Na życie. Tam jest kopalnia wiedzy, o ludziach i ich prawdziwych intencjach, posiadanych cechach, talentach i preferencjach.

Miłość, Prawda, Uczciwość, Sprawiedliwość, Piękno, Harmonia, Jedność, Mądrość czy Pokora... To ludzkie lekcje.

W jakich działaniach najpełniej wyrażasz Miłość do Siebie i innych?

Większość ludzi tworzy swoje życie w oparciu o "niższą gwiazdę", czyli osobowość. Buduje doświadczenia w oparciu o informacje dostarczane poprzez zmysły i inteligencję.

Czym różni się, Twoim zdaniem, wybór płynący z Duszy (wyższa gwiazda) od wyboru dokonanego z poziomu osobowości (niższa gwiazda)?

Czy dostrzegasz różnicę pomiędzy Miłością w odczuciu, a zabawą w Miłość?

Serce wypełnione Miłością nuci swą pieśń na wielość sposobów, ale z uwagi na wrażliwość wobec siebie i otoczenia, nigdy i nikim nie manipuluje.

Jeśli manipulujesz kochającym człowiekiem, zastanów się, czym jest Twoja Miłość. Jeśli bawisz się uczuciami innych istot, czy naprawdę je kochasz?

Wrażliwość, to jedna z wielu cech odróżniających Miłość od żądzy.

Miłość wspiera, próżne ego, oczekuje na adorację.

Miłość z łatwością dzieli się wszystkim, co posiada najcenniejszego. Wielkie, próżne ego niechętnie dzieli się czymkolwiek. Samo oczekuje na szczególne traktowanie, a dary serca traktuje z wyrozumiałą wyższością.

Zarozumiałość, zadufanie, brak pokory, udaremniają posiadającemu je człowiekowi tworzyć harmonijne, bliskie relacje. Najwyższą cenę za pielęgnowanie niewłaściwego wyobrażenia o sobie, ponosi sam człowiek.

Miłość, wyraża się, między innymi, przez serdeczność, czułość, zaufanie. To składa się na poczucie bliskości, które umożliwia człowiekowi optymalne możliwości doświadczania i poznania siebie.

Słowo, to załącznik do czynu, a nie odwrotnie.

Prawdziwe ludzkie intencje można dostrzec w czynie, a nie w słowach.

Tylko wybory i działania w harmonii z odczuciem Miłości mają moc sprawczą.

Relacja z innym człowiekiem przypomina kontakt z oceanem. Jedni wybierają obserwację powierzchni, inni nasyciwszy oczy obrazem fal, zbroją się w narzędzia i szlifują umiejętności, by doświadczyć tajemnic, które niosą głębiny. Poziom doświadczenia i satysfakcji wybiera człowiek.

Często spotykam się z opinią, że wszelkie relacje wcześniej czy później stają się źródłem znudzenia. Myślę, że jest tak jedynie dla ludzi, którzy nigdy nie skupili energii psychicznej realnie na danej relacji, nigdy nie weszli w nią poprzez serce.

Pamiętajmy, że patrząc na drugiego człowieka widzimy inną perspektywę tego samego Ducha. Każda istota jest potężnym źródłem wiedzy o samym Duchu, który podążał inną drogą samopoznania.

Każdy człowiek, to kopalnia nieskończonej wiedzy, Dostęp do niej wymaga jednak szczególnego stanu świadomości, odczucia Miłości.

Tylko bowiem Miłość w odczuciu pozwala nam na naturalne skupienie uwagi na innej istocie, a tym samym umożliwia zgłębianie wiedzy o innym, ale dzięki relacji, przede wszystkim, o sobie. Wiedzę, do której dostępu strzeże to szczególne uczucie.

Przedmiotowe traktowanie innej istoty wynika z braku wiedzy o wewnętrznej Naturze wszystkich i wszystkiego, jak również z zamknięcia naszego własnego serca na Miłość. Cena, jaką płacimy za powierzchowne poznanie jest wysoka: brak satysfakcji i spełnienia bez względu na ilość stworzonych układów partnerskich czy zwykłych relacji. Pamiętajmy, że to skutek naszego wyboru, być może niedostatek określonych cech wewnętrznych czy otwartości serca, a nie braku interesujących i cudownych ludzi.