Czy dla wyrażenia Ciszy potrzebne są słowa?

Dlaczego Miłość jest jedynym pomostem pomiędzy II, a III poziomem rozwoju świadomości?

Dlaczego siddhi - tak zwane "boskie moce", nie mogą być pomostem pomiędzy II, a III poziomem rozwoju ludzkiej świadomości?

Każdy wybór, to początek nowego tworzenia. Jeśli tworzysz na bazie odczuwania Miłości, Twój świat jest jej manifestacją w świecie materii. Stąd warto zainwestować w otwarcie wrót serca własnego, by skutki twórczości były wyrażeniem najwyższej dla Ciebie wiedzy i piękna w materialnej realizacji, a tym samym niosły satysfakcję i spełnienie.

Kiedy kochasz, w naturalny sposób koncentrujesz umysł na wybranym podmiocie. Czas przestaje istnieć. Jesteś Ty i Twoje dzieło, które rozwija się jak fraktal. Spontanicznie, naturalnie i pięknie.

Kiedy koncentrujesz energię psychiczną jako wyraz siły woli, napinasz się, zaburzasz swobodny przepływ i obniżasz jej poziom, co może prowadzić do wielu problemów zdrowotnych, osobistych czy społecznych. Koncentracja energii psychicznej bez odczuwania Miłości różni się również w efekcie końcowym od kreowania z poziomu odczuwania Miłości. Dotyczy to tak sposobu "podróżowania", jak i bogactwa samego doświadczania. W finale, pierwszy wybór, to droga na wprost do rozwoju samotnego ego, w drugim, doświadczasz pełni ludzkiego życia, a następnie Twoja osobowość rozpływa się w Energii wszystkiego, co JEST.

"Soczewka postrzegania" warunkująca wybory, a więc sposób doświadczania Rzeczywistości jest naturalną konsekwencją naszego rozwoju.

Czym jest, Twoim zdaniem, świadome kształtowanie soczewki postrzegania?

Czy dostrzegasz związek pomiędzy świadomym wyborem w ramach kształtowania osobowości, a możliwością spełnienia Twoich marzeń?

Możesz mieć wielkie marzenia, górnolotne myśli, ale ziemska satysfakcjonująca realizacja wymaga zrozumienia konieczności rozwoju determinacji i nieugiętości, odwagi i nieustraszoności, miłości własnej i obdarowania tą Energią wszystkiego, co Jest. Mądrość jest skutkiem podążania drogą wyborów z poziomu odczuwania Miłości. Inne cechy takie jak pokora, sprawiedliwość, uczciwość, upór i konsekwencja, pojawiają się w naturalny sposób jako skutek takiej podróży. Kreacja serca, to nie droga usłana płatkami róż, często wręcz przeciwnie. To konsekwentna i świadoma transformacja starych wzorców przekonań, aby nowe Światło i nowa wiedza mogły zagościć w naszym doświadczeniu.

Dlaczego ludzie nieustannie oceniają lub osądzają, krytykują bądź opiniują? Czym jest ich osąd: prawdą o innym człowieku czy kopalnią wiedzy o ich niezaspokojonych potrzebach czy też cechach ich osobowości stanowiących filtr postrzegania rzeczywistości? Czym jest opiniowanie dotyczące funkcjonowania innego człowieka bez wiedzy o kształcie jego realnego życia czy uwarunkowaniach rozwojowych? Czy plując w studnię poprawisz jakość wody? Może nadejdzie czas, że będziesz mógł pić wodę jedynie z tego źródła...

Za każdym osądem leży Twoja niezaspokojona potrzeba. Za każdym spostrzeżeniem, którym dzielisz się z bezpośrednio zainteresowanym, leży empatia i miłość. Osąd płynie z braku zaspokojenia, spostrzeżenie z chęci pomocy, z naturalnego odruchu serca.

Co uzyskujesz osądzając drugiego?
Iluzję nieomylności... podniesienie samooceny kosztem innego, a może wyobrażenie o własnej mądrości?
Czy dostrzegasz destrukcję towarzyszącą każdemu osądowi?
Z perspektywy duchowej jedności wszystkich i wszystkiego, taki rodzaj przejawiania się w relacjach, to czysty absurd. Kto bowiem osądza kogo?