Zanim utalentowane muzycznie dziecko stanie się wirtuozem, mija czas poświęcony na doskonalenie umiejętności posługiwania się instrumentem, wydobycia dzięki niemu wszelkich możliwości do pełni wyrażenia muzyki słyszanej wewnątrz siebie. Podobnie jest z kreacją piękna wewnętrznego każdej istoty. Nikt nie stanie się wirtuozem własnej kreacji poza Tobą. Podobnie Ty ze wszystkim swoimi umiejętnościami nie zastąpisz drugiemu człowiekowi jego podróży do Siebie samego.

Żyjemy w wieloświecie. Co to oznacza z mojej perspektywy?
Każda istota jest centrum własnego świata, świata myśli, słów i czynów, świata ukształtowanych ewolucyjnie cech i wydobytych z najwyższej częstotliwości wibracji, talentów, świata preferencji i predyspozycji, świata iluzji.

Co wybierasz? Twój wybór określi Twoją drogę i uwarunkuje Ciebie. Warto podejmując decyzję korzystać z wniosków płynących z przeszłych doświadczeń.

Rozwój, to proces. Identyfikacja z najwyższymi wyobrażeniami o sobie, to inicjacja procesu, zakładającego wiedzę, doświadczenie jej w praktyce i czas realizacji.

Rozwój - samopoznanie poprzez doświadczanie jest uwarunkowane. Jak sądzisz...? Czy monolog w teatrze jednego aktora ma jakiś sens? Z mojej perspektywy do pewnego czasu tak - czasami dla odkrycia w sobie cierpliwości, wytrzymałości, uporu i konsekwencji, wreszcie determinacji i miłości. Ale wszystko ma swój kres, również "potrzeba" ekspresji bez rezonansu, który w ramach poznania przez doświadczenie wydaje się być zasadny lub wręcz konieczny.

Do eksploracji głębin własnej istoty potrzeba również dialogu w tak zwanym zewnętrznym świecie, bowiem otwiera on nas na nowe przestrzenie naszego wewnętrznego świata.

Do stanu bycia w harmonii z samym sobą nie istnieje konieczność ekspresji, ale do poznania w "szerszym spektrum" własnej istoty, tak. Wybór zależy od naszych preferencji i priorytetów.

Miłość Uniwersalna nie ma nic wspólnego z hazardem i manipulowaniem ludzkimi uczuciami. To stan świadomości, który jest bazą dla najszlachetniejszych wyborów i ich realizacji.

Jeśli traktujesz innych przedmiotowo, zastanów się, gdzie zwiodły Cię Twoje wyobrażenia o sobie. To ślepy zaułek, pułapka, w której przebywanie i tworzenie, to droga do powolnego spadku poziomu wibracji. Nie ma znaczenia, ilość godzin spędzonych w medytacyjnym stanie świadomości, jeśli tkwisz w okowach wyobrażeń i przekonań wielkiego, wybujałego ego.

Kochasz, więc nie krzywdzisz. Nie tylko siebie, ale również i innych. Kochasz, więc hazard, to nie Twoja bajka. Zostawiasz go dla adeptów rozwoju, którzy pomijają rozwój własnego serca. Ty podążasz do świata wysokich wibracji, realizacji, która wiedzie do pełni integracji z Boskim Światłem.

Nie czynisz niczego na siłę, ale poprzez transformowanie swoich przekonań, dzięki własnym wyborom i doświadczeniom.