Ocena, osąd, decyzja. Jeśli opieramy się jedynie na informacjach płynących poprzez umysł, nierzadko popełniamy błędy. Wybieramy nie to, czego realnie potrzebujemy, ale to, co podsuwa nam przeszłość wraz z preferencjami i priorytetami. Brak czujności przy dokonywaniu wyborów, również w kwestii realcji międzyludzkich, skutkuje nierzadko pomijaniem tych ludzi, którzy potrzebują naszego wsparcia dla własnego wzrastania. Często Ci, którym my nie pomogliśmy wzrosnąć, nie mogą w przyszłości skutecznie pomóc nam. Nie mogą, nie dlatego, że nie chcą, ale dlatego, że nie mogli bez naszego udziału sami się rozwinąć. Stąd konieczność świadomego rozwoju uczuć wyższych, które stanowią równoległy do umysłu system informacji. Integracja umysł-serce, czyni nasze postrzeganie klarownym, a wybory służą optymalnemu doświadczeniu. Wiedza wniesiona przez doświadczenie powinna służyć transformacji przekonań dotyczących rozwoju uczuć wyższych i odkrycia dzięki realizacji na ich bazie, miłości bezwarunkowej.

Samadhi i co dalej?

Czym jest etap rozwoju uwarunkowanej świadomości zainicjowany przez samadhi?

Jaka rolę pełni wiedza po doświadczeniu samadhi dla nadal rozwijającej się uwarunkowanej świadomości?

Dokąd zmierza uwarunkowana świadomość po doświadczeniu jedności ze wszystkim, co Jest?

Jaką, Twoim zdaniem, rolę w rozwoju świadomości pełni Miłość w odczuciu?

Sposób rozumienia warunkuje poziom rozwoju uwarunkowanej świadomości, co oznacza, że każdy człowiek będzie interpretował słowa zgodnie z posiadaną wiedzą i oglądem rzeczywistości zwanym oknem postrzegania, na które składa się zespół szlachetnych cnót. Często interpretacje są skrajnie odległe od pierwotnego zamysłu. Dla przykładu. Kasty w Indiach wywodzą się z przekazu Bhagavad-Gity, gdzie Krishna opisuje cechy osobowości istot, które różni poziom rozwoju wewnętrznego. Co uczynili ludzie na niższym poziomie rozwoju świadomości? Podzielili społeczeństwo zgodnie z własnym zrozumieniem. System kastowy dobrze się ma, pomimo upływającego czasu. Wiedza z wysokiego poziomu rozwoju świadomości, zamieniła się w sztywną strukturę, która niszczy społeczeństwo tego kraju.

Miarą rozwoju serca: są współczucie, miłosierdzie i wdzięczność. Istotne jest nasze odczucie w konfrontacji z samym sobą, tudzież innymi. Stanowi ono cenną informację dotyczącą naszego rozwoju, w tym, uczuć wyższych. Opinia innych jest ramowana przez ich osobisty filtr, na który składają się odkryte przez nich cechy wewnętrzne i nierzadko ma niewiele wspólnego z istotą, którą na danym etapie rozwoju jesteśmy.

Harmonijny rozwój wymaga umiejętności określenia siebie, co oznacza skupienie się na odczuciach, a nie wyobrażeniach o sobie.

Wiedza o swej duchowej tożsamości (poziom mentalny) jest niewątpliwie cenna, ale bardziej wartościowa z perspektywy rozwoju jest uczciwość wobec własnych odczuć. Miłość - baza do rozwoju, wymaga uczciwości wobec tego, co odczuwamy.