Rozwój, to droga samopoznania. Istnieje wiele etapów tej szczególnej podróży, gdzie iluzję traktujemy jak rzeczywistość, a rzeczywistość postrzegamy jako iluzję.
Umysł osobowy, podobnie jak ciało i inteligencja, to jedynie narzędzia, z którymi identyfikujemy własną tożsamość. Jeśli nauczymy się zarządzać umysłem, może być przydatnym sługą do wzrostu wibracji i poszerzenia świadomości.
Miłość jest Energią Stwórczą Boga, stąd rozwój Miłości - odkrywanie jej różnorodności, prowadzi do ujawnienia Boskiej Świadomości w naszym sercu i jej urzeczywistnienia w ramach człowieczeństwa.

Ból i cierpienie, to srodzy nauczyciele. Dopóki ogień Miłości nie rozpali ludzkich serc, dopóty będą konflikty, a wraz z nimi, cierpienie.

***

Korzenie wszelkiego zła są w żądzy umysłu.
Żądza, to niepohamowane pragnienie posiadania: pieniędzy, władzy, splendorów, popularności. Żądza jest całkowicie bezwstydna. Człowiek opętany przez żądzę będzie usiłował realizować swoje cele bez zwracania uwagi na sposób, w jaki je uzyska.
Największym grzechem tego świata jest ślepota i niewiedza.
Duch jest Jeden. Człowiek jest jedną z nieskończonej ilości perspektyw tego samego Ducha. Przybył na Ziemię, aby urzeczywistnić tę prawdę i całkowicie się zagubił.

Co nazywasz rzeczywistością?
Odpowiedź, to informacja zwrotna.
Skorzystaj z wiedzy o sobie, którą właśnie odkryłeś.

***

Miłość świata iluzji zasadza się na wyobrażeniu.
Miłość świata duchowego zasadza się na odczuciu.
Miłość w odczuciu, to źródło najwspanialszych inspiracji do rozwoju, satysfakcjonującej kreacji, bogactwa odczuć w doświadczeniu.
Rozwój wiąże się z odczuciem Miłości.

Miłość w odczuciu integruje z Duszą Najwyższą. Poprzez Duszę Najwyższą, Miłość otwiera dostęp do wiedzy. Wiedza wykorzystana w praktyce buduje ziemski Eden.
Człowiek natomiast wzrasta w wibrację i poszerza ogląd rzeczywistości. To piękny proces rozwoju. Boskie piękno i elegancja.