Śmierć. Dla istoty utożsamiającej się z ego, odejście bliskich, to problem, strata lub uwolnienie... ból i rozpacz lub odpoczynek. To kwestia kontekstu uczuciowego, w jaki sposób odbierają Ci, którzy zostają. Dla umierającego sposób odchodzenia jest uwarunkowany jego wiedzą, wiarą, stanem świadomości, wiekiem. Dla istoty zintegrowanej z Duszą, śmierć jest stanem przejściowym pomiędzy gęstą i mniej gęsta formą.

Twórczość Duszy nie ustaje wraz ze śmiercią. Tworzy nadal w wymiarze, do którego trafia po śmierci.

***

Człowiek, który w swoim rozwoju dotarł do "umysłu intuicyjnego", czerpie swoje wizje do tworzenia rzeczywistości z Powszechnego Pola Energetycznego. Taki rodzaj kreacji nazywam ściąganiem nieba na Ziemię.
Człowiek, który identyfikuje swoją tożsamość z ego, kreuje w oparciu o inteligencję i wiedzę płynącą ze świata zmysłów - tworzy swoje doświadczenie na bazie "umysłu osobowego".

Myśl, słowo i i czyn, to narzędzia do tworzenia swojego świata. Ich jakość warunkuje poziom rozwoju świadomości człowieka. Najwyższej jakości myśli są odzwierciedleniem integracji serca i umysłu. Doświadczenie wykreowane na bazie takiej integracji podnosi wibrację, dzięki czemu Dusza uwalnia się z uwarunkowania przez siły materialnej natury. Choć śmierć rozwiązuje problemy tworzenia na tym poziomie, jeśli Dusza nie zakończy swych lekcji, powraca w nowym ciele fizycznym i kontynuuje je w oparciu o informacje w DNA - zalążki cech, które wcześniej wypracowała.

***

Szlachetne cnoty odkrywa uwarunkowana Dusza przez wiele wcieleń otwierając w ten sposób wrota dla przepływu Boskiego Światła. Najpiękniej Światło kreuje Energia Miłości w człowieku i Cisza w umyśle.

Miłość łączy, umysł dzieli. Miłość jest Energią Stwórczą Boga - Czystej Świadomości. Umysł jest narzędziem umożliwiającym rozumienie.

***

Wiedza Boga zawarta jest w Ciszy. Miłość serca człowieka uruchamia dostęp do tego potencjału, bowiem ludzkie serce, to świątynia Ducha.

***

To, co odkryjesz we własnym sercu na drodze rozwoju, to przejawiasz w świecie. Jeśli Twoje serce jest zamknięte na odczucie Miłości, doświadczasz tego, co wypełnia Twój umysł, czyli skutków własnych przekonań i wyobrażeń.

***

Kiedy uwarunkowana świadomość odkrywa Miłość w odczuciu, odkrywa Boga we własnym sercu. Oznacza to wykroczenie do Oceanu Ciszy, Pustki, Jedności i Pokoju.

O sposobie postrzegania i doświadczania siebie i rzeczywistości, decyduje poziom rozwoju świadomości. Jeśli nadal posiadasz ciało fizyczne, oznacza to, że nie jesteś w pełni wolny, albowiem podlegasz siłom materialnej natury. Uwolnienie spod wpływu tych sił, co jest równoznaczne ze wzrostem Duszy do poziomu Świadomości Chrystusowej oznacza opuszczenie tego wymiaru. Wielcy Wniebowstąpieni Nauczyciele mogą przekraczać swobodnie granice wymiarów i sami decydują o sposobie dalszego urzeczywistnienia.

***

Dusza uwarunkowana wzrasta w wiedzę i energię, kiedy bazą jest Miłość. Miłość umożliwia dostęp do wiedzy, której doświadczenie sprzyja rozwojowi mądrości. Jeśli uwarunkowana Dusza, budzi się na swą Boska Naturę, Miłość umożliwia dostęp do wiedzy intuicyjnej, która umożliwia uwolnienie się spod wpływu sił natury materialnej, czyli opuszczenie samsary.