Naturą Boga jest Nicość. Z niej rodzi się Świadomość, a ta jest źródłem Ducha.

***

Dusze są fragmentarycznymi cząstkami Ducha. Czyste i niezniszczalne, wieczne i potężne mocą Miłości, która zadecydowała o ich istnieniu. Człowiek jest rozwijającą się uwarunkowaną Duszą. Im więcej Miłości odkryje w sobie, tym bliżej jedności z Duchem się znajduje.

***

Dusza jest, była i będzie czystą i wieczną cząstką Boga. Człowiek, czyli uwarunkowana Dusza odkrywa tę prawdę poprzez wcielenia. Dusza uwarunkowana podlega wpływowi sił materialnej natury, które są niższe wibracyjnie i w ramach swego uwarunkowania doświadcza różnych stanów istnienia. Kiedy uwalnia się spod wpływu tych sił, opuszcza wymiar 3D i w procesie wniebowstąpienia wkracza do wymiaru 4D, jego wyższych poziomów. Chrześcijanie nazywają je niebem. Tymczasem Dusza ewoluuje dalej. Opuszczając czwarty wymiar, uwalnia się od posiadania formy. Wkracza wówczas do świata czystej idei, czyli wymiaru piątego, aby... ewoluować dalej.