Całe dotychczasowe życie pracuję z ludźmi jako lekarz, terapeuta, nauczyciel.
Wydawało mi się, że pomagam wszystkim, aż do chwili, kiedy jeden z pacjentów — uczestnik zajęć warsztatowych prowadzonych przez moją firmę, uświadomił mi, że moje wyobrażenie mija się z jego potrzebą.
Wydawało mi się, że wiem, że czuję.
Byłam zaskoczona.
W tym momencie uświadomiłam sobie, że się mylę, że jedynie pacjent wie, co czuje. W ramach działalności warsztatowej skupiłam się na wspólnym odkrywaniu realnych potrzeb uczestników.
Odkrycie potrzeby to początek uzdrowienia jakiegoś aspektu siebie.
Moją pomoc ograniczyłam do wsparcia w uwalnianiu emocjonalnego bólu, który zawsze towarzyszy procesowi uzdrawiania.
Dotarłam do zrozumienia, że uzdrawianie, to proces obdarowywania siebie siłą.
Jeśli człowiek kocha siebie, znajdzie odpowiednie narzędzia, metody i ludzi, którzy mu pomogą.

Nie można cofnąć zegarka, ale można wyciągnąć wnioski z własnych wyborów i doświadczeń. Pamiętajmy, że bez względu na okoliczności i emocje, celem doświadczenia jest nauka sztuki wyboru i tworzenia harmonijnego życia.
Dopóki Miłość w odczuciu nie stanie się naszym przewodnikiem, dopóty podejmujemy wiele nietrafionych decyzji i w następstwie, cierpimy.
Stąd potrzeba budowania Miłości własnej, która jest etapem świadomego rozwoju uwarunkowanej świadomości. Kolejnym, kiedy wzrośniemy w wiedzę i podniesiemy wibrację, jest odczucie Miłości Uniwersalnej.
Wówczas mylimy się coraz rzadziej, a wybory stanowią źródło radości i satysfakcji.