Księga Życia jest otwartą przestrzenią radosnego, satysfakcjonującego tworzenia, jednak dla wielu ludzi wydaje się to być utopią.

Lata 90-te XX wieku przyniosły wiele inspiracji dotyczących zlokalizowania i uzdrawiania problemów, które jak sądzono, stanowią bazę dla rozwoju niepomyślnych zdarzeń w doczesnym funkcjonowaniu.

Rozwój wiedzy dotyczącej Powszechnego Pola Energetycznego i umiejętność obserwowania informacji tamże zdeponowanych, poszerzyły ogląd Rzeczywistości niedostępny dla świata postrzeganego z perspektywy fizycznych zmysłów.

Odkrywanie nowych, nieznanych dla postrzegania zmysłowego przestrzeni, przyniosło wiele elementów nowej wiedzy, i co z tym się wiąże, nowe spojrzenie na proces uzdrawiania siebie.

Najistotniejszym elementem tego procesu jest właściwy, nacechowany troską i ciepłem serca stosunek człowieka do siebie. Tylko wtedy znajdzie w sobie moc do kontynuowania tej niezwykłej podróży, która rozpoczęta w imię uzdrowienia, wiedzie przez odkrywanie tajemnic Wielkiej Księgi Życia i poszerzanie pola bardziej swobodnej samorealizacji.

Wiara, to początek wiedzy.
Ślepa wiara, to ścieżka donikąd.

Jeśli przyjmiemy, że jesteśmy świadomością w toku własnego rozwoju, możemy uniknąć wielu problemów zarówno natury psychicznej, jak i fizycznej, nie wspominając o duchowej naturze człowieka.

Wówczas to, co nazywamy błędem, ujrzymy w nowym świetle, świetle zdobywania okruchów wiedzy płynącej z doświadczenia.

Natomiast my zaczynamy powoli postrzegać swoją drogę w kategorii poznawczej, gdzie informacje płynące z emocjonalnego poziomu życia, stanowią z jednej strony ogromną siłę napędową dla kreacji, z drugiej system ostrzegania informujący nas o niebezpieczeństwie kontynuowania podróży w wybranych parametrach doświadczenia.

Ignorowanie informacji pochodzącej z naszej własnej istoty, prowadzi do poczucia zagubienia, problemów natury osobistej, społecznej, nie wspominając o zdrowiu.