Wiara, to początek wiedzy.
Ślepa wiara, to ścieżka donikąd.
Jeśli przyjmiemy, że jesteśmy świadomością w toku własnego rozwoju, możemy uniknąć wielu problemów zarówno natury psychicznej, jak i fizycznej, nie wspominając o duchowej naturze człowieka.
Wówczas to, co nazywamy błędem, ujrzymy w nowym świetle, świetle zdobywania okruchów wiedzy płynącej z doświadczenia.
Natomiast my zaczynamy powoli postrzegać swoją drogę w kategorii poznawczej, gdzie informacje płynące z emocjonalnego poziomu życia, stanowią z jednej strony ogromną siłę napędową dla kreacji, z drugiej system ostrzegania informujący nas o niebezpieczeństwie kontynuowania podróży w wybranych parametrach doświadczenia.
Ignorowanie informacji pochodzącej z naszej własnej istoty, prowadzi do poczucia zagubienia, problemów natury osobistej, społecznej, nie wspominając o zdrowiu.
Rozwijająca się świadomość jest usatysfakcjonowana dotychczasową podróżą i zainteresowana odkrywaniem nieznanych elementów własnego potencjału w konfrontacji z tak zwaną Rzeczywistością uzgodnioną. Negatywne emocje traktuje z uwagą i weryfikuje własne wybory, a moc pozytywnych uczuć wykorzystuje, by z rozmachem tworzyć i poprzez akt kreatywny poznawać siebie.
Tłoczenie na siłę informacji, które nie są kompatybilne z wewnętrznymi odczuciami, niszczy naturalną ciekawość i prowadzi do wielu dysfunkcji ciała emocjonalnego.
Efekty kształcenia "na siłę" są dramatyczne.
Pomimo ogromnego potencjału, którym dysponuje każdy człowiek, wykorzystujemy jedynie niewielką jego część. Warunkiem dostępu do źródła możliwości twórczych jest podążanie ścieżką harmonijnego rozwoju, rozwoju opartego na wiedzy o realnym poziomie rozwoju inteligencji człowieka, w tym również inteligencji emocjonalnej.
Ocena predyspozycji i preferencji jednostki powinna być poprzedzona obserwacją dziecka i umożliwić mu kształtowanie osobowości bez pogwałcenia jego wewnętrznej natury.
Jaką cenę płaci człowiek podążający drogą nieharmonijnego rozwoju, drogą zaprogramowanego bezrefleksyjnie umysłu?
Z punktu widzenia świadomości, ogromną. Często zysk materialny wiąże się ze stagnacją w sensie wzrostu świadomości, zwłaszcza, gdy materialna realizacja odbywa się kosztem wewnętrznej natury człowieka.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska