Wielu ludzi uważa, że podnoszenie częstotliwości wibracji zależy od medytacji. Prawdą jest, że wyciszenie umysłu ogranicza chaos, uwalnia od identyfikacji z tym, co tworzysz, ale jeśli na jakimkolwiek poziomie Twojej istoty są niskie wibracje (dla przykładu niskie wibracje emocjonalne), nie pójdziesz w swym rozwoju dalej. Najpierw dzięki obserwacji siebie w kreacji musisz odkryć swój problem, a potem transformować niskie wibracje do wyższych. Emocje łatwo transformuje szeroko pojęta sztuka (jej twórczy aspekt), ćwiczenia różnego rodzaju, w tym stare techniki ze Wschodu czy relacje z ludźmi oparte na Miłości.

Prawdziwą potęgę Światła reprezentuje zjednoczona grupa istot. Tak jak światło pojedynczej świecy rozprasza mrok w ograniczonym stopniu, a światło wielu naraz zapalonych świec doskonale oświetla pomieszczenie, tak wielość istot kreujących z serca, realnie podnosi i równocześnie stabilizuje wysokie częstotliwości Światła na Ziemi.

Jeśli jesteś w jedności z OM w pełni, opuszczasz ten poziom tworzenia. Lekcje płynące z doświadczenia dla tego wymiaru zostały zakończone. Wybór jednak należy do Ciebie. Możesz pozostać i wspierać innych na drodze do ich własnej tożsamości.

Co określasz słowem Prawda?

W jaki sposób wyrażasz prawdę swego odczucia?

Czy wyrażając własną prawdę uwzględniasz potrzeby drugiego człowieka, czy nie ma to dla Ciebie żadnego znaczenia?

Czy budując relacje z innymi wyrażasz własną prawdę czy unikasz jej wyrażania z uwagi na wyobrażenie o możliwości skrzywdzenia drugiej osoby? Co wybierasz?

Jakie konsekwencje niesie budowanie relacji na bazie wyobrażeń, które mijają się z prawdą Twego odczucia?

W jaki sposób budować relacje z zachowaniem uczciwości w kwestii wyrażania prawdy własnego odczucia?

Na czym, Twoim zdaniem, polega sztuka budowania harmonijnych relacji z otoczeniem?

Czy skonfliktowany wewnętrznie człowiek może stworzyć harmonijne relacje?

Jaka różnica istnieje pomiędzy współczującą postawą, a uczuciem określanym jako współczucie?

Czego wyrazem jest uczucie zwane współczuciem, a czego, współczująca postawa?

Wdzięczność jest wyrazem dobrze rozwiniętego poziomu wyższych uczuć i jednocześnie miernikiem na drodze rozwoju człowieka. Czy można świadomie rozwijać emocjonalny poziom życia?

Co jest "zyskiem" człowieka rozwijającego emocjonalny poziom życia - świadomie kształtującego zakres własnych uczuć?

Jaki istnieje związek pomiędzy myślą, uczuciem, a najgłębszym wewnętrznym przekonaniem (odczuciem)?

Czy wyrazem szacunku do siebie jest wypowiadanie słów pozostających w konflikcie z naszymi uczuciami?

Jaką cenę płaci rozwijająca się istota, kiedy słowa, które wypowiada, mijają się z jej najgłębszymi wewnętrznymi przekonaniami? Dokąd prowadzi taki rodzaj konfliktu wewnętrznego?

Ludzie marzą o podróżach w kosmos, rozwijają technologię... i jednocześnie są coraz bardziej chorzy, coraz bardziej smutni, coraz bardziej zakleszczeni. Dlaczego?

Słowa, które wyrażamy oraz sposób w jaki je wyrażamy, są informacją o nas, o ukształtowanych cechach, predyspozycjach i preferencjach, jak również naszych potrzebach. Samoobserwacja prowadzi do samopoznania, a tym samym umożliwia właściwą ocenę możliwości realizacyjnych.

Spójrz na swój profil FB, na tematykę Twoich postów, na treść i sposób wyrażenia Twoich komentarzy. Bez względu na ocenę zawartości postów, ujawniasz w nich swoje własne "okno postrzegania rzeczywistości", swój własny system wartości, swoje własne przekonania. To, co widzisz jest nakładką, projekcją własnego systemu wartości na rzeczywistość, filtrem który sam... świadomie lub nieświadomie tworzysz. Cóż zatem oceniasz? Rzeczywistość czy własne wyobrażenie na jej temat?

Wszystkie uczucia, które pojawiają się w konfrontacji ze światem zewnętrznym są w Tobie. To Twoje bogactwo lub... problem, jeśli wśród nich brakuje uczuć wyższych. Świat zewnętrzny jest jedynie katalizatorem, dzięki czemu możesz uświadomić sobie to, czym sam dysponujesz.

Dlaczego niewielki zasób uczuć wyższych w panteonie własnej emocjonalności jest naszym problemem (nie wspominając o partnerach życiowych)?
Z psychologicznego punktu widzenia, uczucia wyższe warunkują rozwój jednostki, również jej intelektualnych możliwości. Jak wynika z prac prof. Seligmana, uczucia wyższe są również niezbędnym składnikiem stanu świadomości, który określamy jako szczęście.