Czym jest dla Ciebie zawartość pojęcia - odpowiedzialność?

Czy dostrzegasz w jaki sposób odpowiedzialność łączy się z szacunkiem dla siebie samego, dla podejmowanych wyborów?

Czy i w jaki sposób brak odpowiedzialności za własne wybory skutkuje w Twoim doświadczeniu życia?

Jak wpływa nieodpowiedzialny za własne postępowanie człowiek na środowisko, w którym funkcjonuje?

Jak długo trwa proces kształtowania odpowiedzialności na poziomie najgłębszego wewnętrznego przekonania i w jaki sposób się dokonuje?

W jaki sposób odpowiedzialność łączy się z szacunkiem do siebie samego i tego, co tworzysz?

Dlaczego brak odpowiedzialności wpływa destrukcyjnie na relacje międzyludzkie?

Dlaczego łatwo manipulować nieodpowiedzialnym za własne wybory człowiekiem?

Czym jest odpowiedzialność z perspektywy matematyki Ducha?

Czy człowiek o słabo ukształtowanej (lub wcale) odpowiedzialności, szanuje potrzeby innych ludzi?

Czy taka istota może budować harmonijne związki?

To, co wybieramy zależy od naszych wewnętrznych przekonań, ugruntowanych licznymi doświadczeniami oraz wewnętrznych cech, które również decydują o naszych preferencjach i priorytetach. Co wybieramy?
To widać w naszych codziennych relacjach z samym sobą i światem, który współtworzymy wszyscy. Czy zdajemy sobie sprawę, że tragedia w odległym kraju wpłynie na nasze życie? Myślę, że nie. Patrzymy bowiem z perspektywy postrzegania zmysłowego, które zawęża wiedzę o bardziej złożonej rzeczywistości. Zasada Odrębności stanowiąca bazę do budowy społecznego modelu przekonuje, że "powłoki skórne" są miejscem oddzielenia człowieka od człowieka. Ale wielcy mistrzowie w różnych kulturach, ludzie, którzy dzięki pracy nad stałym podnoszeniem osobistej częstotliwości wibracji pracowali przez lata, dostrzegają i przekonują, że to, co widzi większość z nas poprzez zmysły, to iluzja oddzielenia. Świat, to manifestacja Energii (o tym przekonuje równanie Einsteina E=mc 2), niepodzielnej całości. Do takiego postrzegania wiedzie rozwój świadomości. Gdyby ludzkość dotarła do takiego rozumienia siebie, tragedia każdego człowieka, traktowana byłaby z uwagą i w miarę możliwości, wsparciem dla potrzebującego.

Pycha, duma, obojętność, odrzucenie, to cechy ukształtowane na bazie iluzorycznej odrębności człowieka od człowieka i wszystkiego, co Jest. To poziom rozwoju, który należy najspieszniej przeskoczyć, byśmy nie zniszczyli planety, która jest domem nie tylko dla nas i samych siebie.

Każdy człowiek bazujący w swoich wyborach na Energii Miłości serca własnego, podnosi poziom energii własnej i otoczenia, w którym funkcjonuje. Jeśli robi to świadomie, z wiedzą, czemu to służy, transformuje szybko swoje przekonania i rozpoczyna budowanie kolejnych elementów własnej drogi rozwoju z nowymi możliwościami wynikającymi z pozyskanej na wyższym poziomie rozumienia siebie i otoczenia, wiedzy.

Czym jest medytacja dla świadomie rozwijającego się człowieka?

Co oznacza dla Ciebie pojęcie - świadomy rozwój?

Dlaczego uczciwość w relacji z samym sobą, jak również wyrażanie Prawdy własnych odczuć, w relacjach z innymi, są warunkiem koniecznym świadomego rozwoju?

Co dla Ciebie oznacza słowo - sukces?

Jeśli sukcesem określasz pełnię wyrażenia siebie, własnego twórczego potencjału w ramach możliwości, które posiadasz, nie masz problemu z wyrażaniem własnej Prawdy.
Czy możesz pozwolić sobie na wyrażanie własnej Prawdy w relacjach z innym, jeśli Twój sukces dotyczy realizacji oczekiwań w ramach rzeczywistości współtworzonej z innymi ludźmi?

Zatem: czy możesz rozwijać harmonijnie swoją świadomość, wyrażać swobodnie, to co uznajesz za Prawdę, identyfikując sukces z realizacją oczekiwań w świecie zwanym rzeczywistością uzgodnioną?

Z mojej perspektywy tak, pod warunkiem umiejętności określenia swoich realnych potrzeb w konfrontacji z predyspozycjami i realnie ukształtowanymi cechami osobowości, które są niezbędne dla realizacji.

Jeśli nie spełnisz tych warunków, samorealizacja będzie obfitowała w sprzeniewierzenie się własnej prawdzie, która zostanie zastąpiona manipulacją i innymi technikami wywierania presji na otoczenie, od którego zależy realizacja naszych oczekiwań.

Proszę, przepraszam, dziękuję. Trzy słowa. Z wdziękiem wypowiadają je istoty oświecone i przebudzone, bowiem postrzegają Jedynego Ducha we wszystkim, co istnieje. Jakże trudno przychodzą te same słowa istotom, które utożsamiają się z własnym ego.

Oświecona istota postrzegająca tego samego Ducha we wszystkim, nie ma problemu z wyrażaniem swoich uczuć, czy własnego oglądu rzeczywistości zgodnego z prawdą i wiedzą, do której dotarła penetrując różne poziomy Ciszy. Przyczynia się to do rozwoju wszystkich i wszystkiego, stąd nauczyciel w społecznościach zaawansowanych w rozwoju jest traktowany z głębokim szacunkiem.

Ziemia, to szczególne miejsce dla doświadczenia. To miejsce weryfikacji intencji, priorytetów i preferencji, stosunku do siebie i otoczenia. Uważna obserwacja siebie, niesie wiedzę o nas dla nas. "Filtr postrzegania" poprzez ukształtowane dzięki wyborom i doświadczeniom, wewnętrzne cechy, decyduje o tym, w jaki sposób widzimy i tworzymy własne życie, i współtworzymy z innymi świat, który nazywamy naszą zbiorową rzeczywistością.

Tylko zmiana własnego "filtru postrzegania" umożliwia zmianę doświadczeń. Zawsze wiąże się to z transformacją naszych starych struktur myślowych - najgłębszych wewnętrznych przekonań. To trudny proces i warto wesprzeć się na innych, tych, którzy w doświadczeniu potrafili zrobić to dla samych siebie. Nie chodzi jednak o naśladownictwo kogokolwiek, ale raczej o wskazówki, o podparcie w miejscu naszego zawahania, o inspirację i motywację, kiedy stagnujemy. Każde dziecko musi nauczyć się chodzić samo. Dobrze, jeśli ma wsparcie i troskliwe oko opiekuńczego rodzica, ale nawet najbardziej kochająca matka nie uczyni za swoją pociechę kolejnego kroku.