Widziałam wielu ludzi uciekających od siebie w medytację. Poprzez praktykę uzyskiwali spokój umysłu, który jednak rozpadał się pod wpływem trudności życia codziennego. Taka Cisza, to iluzja umysłu. Chwilowo daje wytchnienie od bombardowania codziennością, ale nie rozwija.
***
Wszelkie techniki medytacyjne zawodzą w obliczu dużej traumy. Jeśli doświadczyłeś tego, porzucasz techniki i zajmujesz się świadomym rozwojem wymiaru emocjonalnego. Oznacza to rozwój uczuć wyższych w doświadczeniu codziennym, aby pewnego dnia obudzić się z odczuciem Miłości Bezwarunkowej. Medytacja bez uwolnienia karmicznego emocjonalnego bólu nie prowadzi do odczuwania Miłości.
***
Niski poziom wibracji ciała emocjonalnego udaremnia naturalne wkroczenie do świata Ciszy.
***
Jeśli nie ustabilizujesz wibracji na wysokim poziomie w ciele emocjonalnym, taki spokój, którego doświadczasz w medytacji, rozsypie się pod wpływem traumatycznych wydarzeń w pył. Ludzie wówczas uciekają w medytację, by zagłuszyć ból, ale prawdą jest, że to wtedy powinni zwrócić uwagę na świadome uwalnianie blokad, często karmicznych, z tego poziomu własnej istoty. To, czego jesteśmy świadomi, powinniśmy transformować. Wiedzę otrzymamy do wszystkiego, czego potrzebujemy. Jedni od innych istot, a inni w medytacji. Praktyczne zastosowanie wiedzy podnosi wibrację dokładnie tam, gdzie potrzebujemy, aby uwolnić stłumione lęki czy ból stłumionych uczuć.
***
Kiedy uwolnisz blokady z ciała emocjonalnego, trwasz w Ciszy. Nie potrzebujesz praktyk, dyscypliny, wyboru płynącego z umysłu. To naturalny stan istnienia.
***
Kiedy emocje są wzniosłe w codziennym doświadczeniu, a umysł wypełniają złote myśli, wówczas wkraczasz do krainy Ciszy serca, do Przestrzeni Duszy Najwyższej. Tam Cisza trwa. Nieustannie.
***
Cisza wprowadza spokój w emocjach i jasność w umyśle. Cisza inicjuje nowe koncepcje i sposoby realizacji. Cisza umożliwia odkrycie przestrzeni serca i Duszy Najwyższej w nim. Cisza jest źródłem wszystkiego, co Jest.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska